Zasada komplementarności (barw dopełniających) w teorii barw oznacza dobór dwóch kolorów, które leżą naprzeciwko siebie na kole kolorów. Taka para daje zwykle najsilniejszy kontrast i jest często wykorzystywana w praktyce fryzjerskiej do świadomego budowania efektu "mocnego" zestawienia barw oraz do myślenia o neutralizacji niepożądanych tonów (logika: przeciwne tony znoszą się).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Kolory, które są naprzeciwko siebie na kole kolorów."
To jest definicja barw komplementarnych w modelu koła barw używanym w edukacji artystycznej i w branżowych opracowaniach dotyczących doboru koloru.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Kolory, które są obok siebie na kole kolorów." – to opis barw analogicznych (sąsiednich). Dają zwykle łagodniejsze, harmonijne przejścia, ale nie są dopełniające.
- "Kolory, które są w tej samej rodzinie kolorów." – to bardzo ogólne sformułowanie, kojarzone z harmonią w obrębie jednego zakresu (np. różne odcienie tego samego koloru). Nie definiuje relacji "naprzeciwko" wymaganej dla komplementarności.
- "Kolory, które są w kontraście do siebie na kole kolorów." – "kontrast" jest pojęciem szerszym niż komplementarność. Kontrast można budować także różnicą jasności, nasycenia czy temperatury barw. Sama informacja o "kontraście" nie przesądza, że chodzi dokładnie o barwy dopełniające.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada słowo "komplementarne/dopełniające", w pierwszej kolejności szukaj odpowiedzi mówiącej wprost o ułożeniu barw naprzeciwko na kole kolorów, a nie o ogólnym "pasowaniu" lub "kontraście".
