W rachunkowości rozróżnia się saldo (różnica między stroną Wn i Ma na koncie) oraz obroty (sumy zapisów po Wn i sumy zapisów po Ma w danym okresie). Pytanie dotyczy skutków korekty błędu metodą storna czarnego pełnego.
Storno czarne polega na tym, że aby usunąć błąd, wprowadza się dodatkowy zapis korygujący na tych samych kontach, których dotyczył zapis błędny. W praktyce jest to zapis "na minus" (wartość ujemna) po odpowiednich stronach. Taki mechanizm pozostawia czytelny ślad: widać pierwotny zapis oraz jego odwrócenie.
Kluczowe jest to, że korekta metodą storna czarnego tworzy kolejny zapis księgowy. Nawet jeśli jest on ujemny, to nadal jest zapisem ujmowanym w obrotach. W efekcie:
- obroty na kontach zwiększają się, bo dochodzi dodatkowa pozycja korygująca (po Wn i po Ma),
- natomiast saldo po prawidłowo wykonanej korekcie ma odzwierciedlać stan po usunięciu błędu (czyli zależy od tego, jaki był błąd i jaki powinien być zapis poprawny).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zwiększenie obrotów na kontach" – to typowy skutek stosowania storna czarnego pełnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zmniejszenie salda kont" – saldo nie ma stałego, przewidywalnego kierunku zmiany tylko dlatego, że zastosowano storno czarne. Zależy ono od treści błędu i docelowego, poprawnego ujęcia.
- "zwiększenie salda kont" – analogicznie, nie można z góry stwierdzić wzrostu salda. Korekta ma doprowadzić do salda wynikającego z prawidłowych zapisów, a nie "zwiększać" je jako regułę.
- "zmniejszenie obrotów na kontach" – storno czarne nie zmniejsza obrotów, bo wprowadza dodatkowy zapis (korygujący), który jest ujmowany w obrotach. To częsta pomyłka wynikająca z intuicji, że "odwrócenie" powinno coś zmniejszać.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w korekcie pojawia się dodatkowy zapis (a nie wyłącznie zamiana jednego zapisu na drugi "w miejscu"), to prawie zawsze będzie to skutkowało wzrostem sum obrotów.
