W sytuacji złamania kończyny podczas pracy (np. przy żniwach) podstawowym celem pierwszej pomocy jest zapobieganie pogłębianiu urazu, zmniejszenie bólu oraz przygotowanie poszkodowanego do bezpiecznego transportu i dalszej opieki medycznej. Dlatego odpowiedź "unieruchomić złamaną kończynę" jest właściwa jako działanie ukierunkowane bezpośrednio na uraz.
Unieruchomienie polega na stabilizacji miejsca urazu w pozycji zastanej (bez "nastawiania") i ograniczeniu ruchu w okolicy złamania. W praktyce można użyć dostępnych środków (np. prowizoryczna szyna, temblak), dbając, by nie powodować dodatkowego bólu i nie pogorszyć ukrwienia kończyny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "wykonać sztuczne oddychanie i podać środki przeciwbólowe" – sztuczne oddychanie jest elementem działań ratujących życie i ma sens wtedy, gdy poszkodowany nie oddycha prawidłowo. Przy samym złamaniu kończyny nie jest to czynność pierwszoplanowa. Podawanie leków przeciwbólowych w ramach doraźnej pierwszej pomocy w pracy bywa też problematyczne organizacyjnie i może opóźniać właściwe działania (zabezpieczenie urazu, wezwanie pomocy).
- "skontaktować się z jego lekarzem rodzinnym" – lekarz rodzinny nie jest właściwą drogą szybkiej pomocy w urazie powstałym nagle. W razie potrzeby należy wezwać pomoc doraźną i zadbać o bezpieczeństwo oraz stabilizację urazu.
- "powiadomić przełożonego, który udzieli mu pierwszej pomocy" – samo powiadomienie przełożonego nie jest działaniem medycznym i nie powinno zastępować natychmiastowej reakcji osoby obecnej na miejscu. W praktyce można równolegle wezwać pomoc i poinformować przełożonego, ale nie odkłada się działań przy poszkodowanym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach występują czynności typowe dla RKO (oddech, resuscytacja), a opis zdarzenia dotyczy wyłącznie urazu kończyny, zwykle poprawne jest działanie związane z zabezpieczeniem urazu (unieruchomienie), o ile nie ma informacji o zagrożeniu życia.