Koszt jednostkowy wytworzenia wyrobu gotowego to koszt przypadający na jedną wyprodukowaną jednostkę. W praktyce rachunkowości (na poziomie zadań egzaminacyjnych) liczy się go jako:
koszt jednostkowy = łączny koszt wytworzenia / liczba wyprodukowanych jednostek
W tym zadaniu podano, że w roku sprawozdawczym wyprodukowano 200 jednostek. Kluczowy etap to poprawny odczyt danych z tabeli: należy zsumować te pozycje, które składają się na koszt wytworzenia (czyli koszty związane bezpośrednio i pośrednio z procesem produkcyjnym zgodnie z konstrukcją tabeli w zadaniu).
Następnie wykonuje się dzielenie otrzymanego kosztu całkowitego przez 200. Otrzymany wynik to koszt jednostkowy, który porównuje się z wartościami w odpowiedziach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Najczęściej wynikają z typowych pomyłek rachunkowych lub interpretacyjnych:
- zbyt niski wynik oznacza zwykle, że pominięto część pozycji kosztowych albo podzielono przez zbyt dużą liczbę,
- zbyt wysoki wynik oznacza zwykle, że doliczono pozycje, które nie powinny wejść do kosztu wytworzenia według struktury tabeli, albo podzielono przez zbyt małą liczbę,
- inny, "bliski" wynik często wynika z błędu w dodawaniu lub nieuwzględnienia jednej pozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu kosztu jednostkowego warto wykonać szybki test rozsądku: pomnóż swój wynik przez 200. Powinieneś wrócić do łącznego kosztu z tabeli. Jeśli różnica jest duża, prawdopodobnie popełniono błąd w sumowaniu lub w mianowniku.
