W sytuacji, gdy przedsiębiorstwo produkuje tylko jeden wyrób (produkcja jednorodna), typowym podejściem do ustalenia kosztu jednostkowego jest kalkulacja podziałowa prosta. Jej istota polega na tym, że:
- zbiera się koszty produkcji za dany okres (lub dla danej partii),
- ustala się liczbę wytworzonych jednostek produktu,
- koszt jednostkowy wyznacza się przez podział kosztów łącznych przez liczbę jednostek.
Dlatego odpowiedź "podziałową prostą" jest właściwa przy produkcji wyłącznie kostki brukowej (jeden asortyment, masowy charakter wytwarzania).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "doliczeniową zleceniową" wybiera się, gdy koszty trzeba przypisać do konkretnych zleceń/robót (różne zamówienia, różne parametry, konieczność rozliczania na zlecenia). Przy jednym, stale wytwarzanym produkcie zwykle nie ma potrzeby kalkulowania kosztu "na zlecenie".
- "doliczeniową asortymentową" wiąże się z produkcją zróżnicowaną (wiele asortymentów) i potrzebą doliczania kosztów pośrednich do poszczególnych wyrobów według kluczy rozliczeniowych. Skoro jest tylko jeden wyrób, rozbudowana kalkulacja asortymentowa nie jest typowym wyborem.
- "podziałową współczynnikową" stosuje się, gdy w ramach jednego procesu powstaje kilka produktów o różnych cechach (np. różne odmiany/rozmiary), a do rozdziału kosztów używa się współczynników. W treści wskazano produkcję jednego wyrobu, więc brak podstaw do współczynników.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór metody kalkulacji najpierw ustal, czy produkcja jest jednorodna (jeden wyrób), czy wieloasortymentowa oraz czy rozliczasz koszty "na zlecenie", czy "na okres". To zwykle pozwala szybko odróżnić podziałową prostą od pozostałych metod.
