W umowie o pracę muszą znaleźć się podstawowe dane identyfikujące strony oraz warunki pracy i płacy. Zgodnie z art. 29 § 1 Kodeksu pracy do kluczowych elementów należą m.in.: strony umowy, rodzaj umowy, data zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w tym wynagrodzenie za pracę, wymiar czasu pracy i dzień rozpoczęcia pracy. W przypadku umowy na okres próbny praktycznie istotne jest też wskazanie czasu jej trwania.
W przedstawionej umowie widoczne są:
- dane pracodawcy (nazwa i dane identyfikacyjne) oraz dane pracownika,
- okres zatrudnienia na okres próbny (określony przedział dat),
- data rozpoczęcia pracy (dzień, od którego pracownik ma podjąć pracę),
- warunki wykonywania pracy (rodzaj pracy/stanowisko, miejsce pracy, wymiar czasu pracy).
Jednocześnie w części dotyczącej płacy znajduje się zapis w rodzaju: "wynagrodzenie brutto w wysokości:", ale pole po dwukropku pozostaje puste. To oznacza, że w umowie nie podano konkretnej wysokości wynagrodzenia (kwoty). Samo istnienie rubryki nie jest równoznaczne z podaniem informacji.
Dlatego:
- "wysokości wynagrodzenia" — jest poprawne, bo kwota nie została wpisana.
- "okresu zatrudnienia" — jest błędne, bo okres próbny (od–do) został wskazany.
- "danych pracodawcy" — jest błędne, bo dane pracodawcy są w nagłówku umowy.
- "daty rozpoczęcia pracy" — jest błędne, bo dzień rozpoczęcia pracy został określony w treści.
Na egzaminie warto pamiętać o częstym "haczyku": dokument może zawierać nazwę pola, ale brak wypełnienia oznacza brak wymaganej informacji.
