Koszty pośrednie (Kp) w kosztorysowaniu to narzut, który ma pokryć koszty ogólne prowadzenia budowy i przedsiębiorstwa (np. zaplecze, nadzór, administracja), a w praktyce w pozycji kosztorysowej jest liczony zgodnie z danymi przyjętymi w tabeli/arkuszu kosztorysowym.
Aby poprawnie wyznaczyć Kp, trzeba wykonać trzy kroki:
- Odczytać z tabeli podstawę naliczania (np. koszty bezpośrednie pozycji albo wskazaną ich część). To kluczowe, bo w różnych zestawieniach narzuty mogą być liczone od różnych składników.
- Odczytać stawkę kosztów pośrednich (najczęściej procent). Należy uważać, by nie pomylić jej ze stawką zysku lub innym narzutem.
- Wykonać obliczenie i zaokrąglenie: Kp = podstawa × stawka. Wynik zapisuje się w złotych z dokładnością do groszy, przyjmując jednolite zasady zaokrągleń.
Po wykonaniu obliczenia na danych z przedstawionej tabeli otrzymuje się kwotę 331,14 zł, więc ta odpowiedź jest poprawna.
Pozostałe kwoty są typowe dla najczęstszych pomyłek:
- 81,16 zł może wynikać z policzenia narzutu od zbyt małej podstawy (np. tylko od jednego składnika) albo z użycia niewłaściwego procentu.
- 509,44 zł może wskazywać na zastosowanie narzutu od zbyt dużej podstawy (np. po dodaniu innego narzutu) lub błędne przepisanie stawki z tabeli.
- 921,74 zł jest charakterystyczne dla podwójnego naliczenia narzutu albo pomylenia procentów (np. wzięcia sumy narzutów zamiast samego Kp).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj w tabeli, od czego dokładnie nalicza się Kp, dopiero potem licz. To minimalizuje błędy wynikające z "domyślania" podstawy.
