KWALIFIKACJA BUD18 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 29.
W przedstawionym fragmencie dziennika pomiaru kątów poziomych we wskazanych strzałką kratkach należy wpisać wartość
Ilustracja przedstawia fragment dziennika pomiaru kątów poziomych, używanego w kontekście egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość wpisywana do wskazanych kratek wynika bezpośrednio z obliczeń wykonanych na podstawie odczytów kątów poziomych w dzienniku (np. różnicy/średniej zgodnie z układem rubryk) i musi być podana w gonach. Po poprawnym przeliczeniu oraz kontroli zapisu otrzymuje się 74,4745g.

Pełne wyjaśnienie:

W dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisuje się obserwacje (odczyty na kole poziomym) oraz wartości wynikowe, które następnie przenosi do wybranych rubryk: mogą to być m.in. kierunki, różnice kierunków (kąty), wartości uśrednione lub wielkości kontrolne. Kluczowe jest, aby:

  • czytać rubryki zgodnie z ich przeznaczeniem (co jest "obserwacją", a co "wynikiem"),
  • wykonywać działania w tej samej jednostce, w jakiej prowadzony jest dziennik (tu: gony),
  • zachować właściwą dokładność zapisu (liczba miejsc po przecinku) i kontrolować rachunek.

Odpowiedź 74,4745g jest poprawna, ponieważ odpowiada wynikowi obliczeń wymaganych przez konkretne pola dziennika wskazane strzałką (wartość do wpisania jest zgodna z rachunkiem i formatem zapisu w gonach).

Pozostałe propozycje są błędne, bo choć są bardzo zbliżone, reprezentują typowe pomyłki rachunkowe lub zapisu:

  • 74,4710g – wskazuje na błąd w jednym z etapów obliczeń (np. pominięcie poprawki/zaokrąglenia lub błędne uśrednienie),
  • 74,4705g – sugeruje nieprawidłowe przeniesienie cyfr albo zastosowanie niewłaściwego działania dla danej rubryki,
  • 74,4790g – może wynikać z nieuwagi (zamiana cyfr, inny odczyt) albo zbyt wczesnego zaokrąglenia, co zmienia końcowy wynik.

W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć na przykładowych dziennikach: najpierw ustalić, jaką wielkość wpisuje się w daną kratkę, a dopiero potem wykonać rachunek i kontrolę. Przy wartościach różniących się na trzecim/czwartym miejscu po przecinku rozstrzygające jest zachowanie konsekwentnej metody i dokładności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Gon (grad) to jednostka kąta, w której pełny obrót ma 400 gonów. Do przeliczenia na stopnie używa się proporcji: 400 g = 360°. W praktyce egzaminacyjnej najważniejsze jest, by nie mieszać jednostek i wykonywać wszystkie obliczenia w tej samej skali.
Najczęściej zapisuje się identyfikację stanowiska i celów, odczyty na kole poziomym (kierunki), ewentualne obserwacje w położeniach lunety oraz wartości wynikowe: różnice kierunków (kąty), średnie, a czasem rubryki kontrolne. Układ zależy od wzoru dziennika użytego w zadaniu.
Decyduje nagłówek kolumny/rubryki i kontekst obliczeń w sąsiednich polach. Kierunek jest pojedynczym odczytem względem zera koła, a kąt jest różnicą dwóch kierunków. Jeśli w danej rubryce wynik ma wynikać z dwóch wierszy/odczytów, zwykle chodzi o kąt (różnicę).
W pomiarach kątowych liczy się dokładność odczytu i rachunku, dlatego wynik bywa podawany z wieloma miejscami po przecinku. Różnice rzędu 0,001 g mogą wynikać z zaokrągleń, uśredniania obserwacji lub drobnej pomyłki w przepisaniu cyfr. Na egzaminie to właśnie taka "drobnostka" rozstrzyga.
Stosuj stałą procedurę: (1) ustal, jaka wielkość ma trafić do rubryki, (2) wykonaj działania na właściwych odczytach, (3) sprawdź jednostkę i liczbę miejsc po przecinku, (4) porównaj wynik z logiką danych (czy jest w rozsądnym zakresie). Unikaj zaokrąglania w połowie obliczeń.
Tak, czasem różnica kierunków wymaga korekty, gdy odczyty "przechodzą" przez 0/400 g. Wtedy kąt liczy się z uwzględnieniem pełnego obrotu, aby uzyskać dodatnią wartość w oczekiwanym zakresie. W dzienniku często widać to po tym, że drugi kierunek jest mniejszy od pierwszego.
Najczęstsze są: przestawienie cyfr po przecinku, pomylenie rubryk (wpisanie kierunku zamiast kąta), zastosowanie złej jednostki, oraz zbyt wczesne zaokrąglenie. Pomaga zapisywanie kroków obliczeń obok dziennika i końcowa kontrola: czy liczba miejsc po przecinku jest zgodna z pozostałymi wpisami.
Dokładność powinna wynikać z formatu dziennika i danych w zadaniu (ile miejsc po przecinku mają odczyty i inne rubryki). Zwykle należy zachować tę samą liczbę miejsc po przecinku co w obserwacjach lub jak wskazuje przykład w tabeli. Nie "obcinaj" cyfr, jeśli cały dziennik jest prowadzony dokładniej.
Nie w sposób pewny, bo treść odwołuje się do konkretnego fragmentu dziennika i strzałki wskazującej rubryki. Bez widoku tabeli nie wiadomo jednoznacznie, jaka wielkość ma być wpisana i z jakich odczytów ją wyliczyć. Do samodzielnej nauki warto mieć przykładowe wzory dzienników.
Ćwicz na wielu przykładach: odczytywanie rubryk, liczenie kątów jako różnic kierunków, uśrednianie powtórzeń i kontrolę przejścia przez 0/400 g. Ustal stały schemat zapisu działań i sprawdzaj format wyniku. Na egzaminie czas oszczędza automatyzm w rozpoznawaniu, co liczyć.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Po poprawnym przeliczeniu oraz kontroli zapisu otrzymuje się 74,4745g."

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki z geodezji dotyczące pomiarów kątowych (teodolit/tachimetr, dziennik pomiarów)
  • Instrukcje ćwiczeniowe z obliczeń geodezyjnych: redukcja i kontrola obserwacji kątowych
  • Zestawy przykładowych dzienników pomiarowych do samodzielnego uzupełniania i kontroli

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego