Zapory przeciwwybuchowe w górnictwie podziemnym są elementem profilaktyki mającej ograniczyć rozwój i skutki wybuchu, szczególnie w sytuacjach, gdy w wyrobisku może dojść do zapłonu metanu i/lub wybuchu pyłu węglowego. W wariancie pyłowym stosuje się pył kamienny (materiał obojętny), który po zadziałaniu fali ciśnieniowej ma zostać uniesiony i wymieszany z atmosferą wyrobiska, aby obniżyć zdolność mieszaniny do podtrzymania spalania i propagacji wybuchu.
Pytanie dotyczy wartości minimalnej wyrażonej jako masa materiału odniesiona do 1 m2 przekroju wyrobiska w świetle obudowy. Taki sposób odniesienia pozwala porównywać wymagania niezależnie od wielkości wyrobiska: im większy przekrój, tym większa całkowita masa pyłu potrzebna do zapewnienia skuteczności zapory. Z tego powodu odpowiedź "400 kg pyłu kamiennego" opisuje wymaganą minimalną ilość na jednostkę przekroju.
Pozostałe propozycje (100 kg, 200 kg, 300 kg) są niższe, więc w logice "nie mniej niż" oznaczają zaniżenie ilości materiału obojętnego. Taki błąd jest typowy, gdy uczeń:
- miesza różne wymagania dla odmiennych warunków zagrożenia (np. inne rejony kopalni, inne rodzaje zapór),
- nie zwraca uwagi na jednostkę odniesienia (na 1 m2 przekroju),
- kieruje się intuicją "mniej też zadziała", zamiast pamiętać o progu minimalnym.
W praktyce zawodowej technik górnictwa podziemnego wykorzystuje tę wiedzę podczas organizacji robót: planuje dostawy i rozmieszczenie materiału, nadzoruje wykonanie oraz kontroluje utrzymanie zapór (czy ilość materiału nie spadła wskutek zawilgocenia, zbrylenia, ubytku lub niewłaściwego rozłożenia). Na egzaminie warto zwracać uwagę na sformułowania "w polach metanowych" oraz "nie mniej niż", bo determinują one, że szukamy wartości minimalnej wymaganej w zaostrzonych warunkach zagrożenia.
