W typowej ramce Ethernet (Ethernet II / 802.3) w nagłówku znajdują się dwa kluczowe pola identyfikujące urządzenia w warstwie łącza danych (L2): adres docelowy oraz adres źródłowy. Są to tzw. adresy fizyczne, czyli adresy MAC.
Poprawna odpowiedź "48 bitowy adres fizyczny." wynika z tego, że klasyczny adres MAC ma postać EUI-48, czyli 48 bitów = 6 bajtów. Tymi adresami przełączniki (switche) uczą się tablic MAC i na ich podstawie przekazują ramki w sieci LAN.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "32 bitowy adres IPv4." – IPv4 faktycznie ma 32 bity, ale jest to adres warstwy sieci (L3). Nie jest on "adresem nadawcy/odbiorcy" w nagłówku Ethernet; pojawia się dopiero w nagłówku pakietu IP, który może być przenoszony jako ładunek ramki.
- "8 bajtowy adres fizyczny." – 8 bajtów to 64 bity (format kojarzony np. z EUI-64), ale nie jest to standardowa długość adresu MAC używanego w polach źródłowym/docelowym ramki Ethernet.
- "6 bajtowy adres IPv4." – IPv4 nie ma 6 bajtów, tylko 4 bajty (32 bity). 6 bajtów pasuje do MAC (EUI-48), ale opis "IPv4" czyni tę odpowiedź niepoprawną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o "ramce Ethernet" i "adresie fizycznym", myśl o MAC (L2). Gdy mówi o "pakiecie IP" i routingu, myśl o adresie IP (L3).
