W dozowaniu objętościowym zapis proporcji 1:3:6 należy czytać jako relację ilości (objętości) kolejnych składników stałych mieszanki: cementu oraz kruszyw.
Dlatego przy 1:3:6 przyjmuje się:
- 1 część cementu (spoiwo),
- 3 części piasku (kruszywo drobne),
- 6 części żwiru (kruszywo grube).
Odpowiedź "3 części piasku i 6 części żwiru." jest zgodna z tym schematem: liczba 3 odnosi się do kruszywa drobnego (piasku), a liczba 6 do kruszywa grubego (żwiru).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "3 części żwiru i 6 części piasku." odwraca role kruszyw: w typowym zapisie 1:3:6 większa liczba dotyczy kruszywa grubego, a mniejsza kruszywa drobnego. Taki błąd prowadzi do zmiany uziarnienia i może pogorszyć urabialność oraz jednorodność.
- Odpowiedzi zawierające wodę ("3 części żwiru i 6 części wody." oraz "3 części piasku i 6 części wody.") nie odpowiadają zapisowi 1:3:6 dla składników stałych. W praktyce ilość wody dobiera się osobno (m.in. do wymaganej konsystencji) i nie zastępuje ona kruszywa w tym typie proporcji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się woda jako element proporcji 1:3:6, potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy. Proporcje tego typu odnoszą się zwykle do cementu i kruszyw, a woda jest osobnym parametrem technologicznym.
