Jeżeli gestia transportowa na głównym odcinku przewozu należy do kupującego, właściwa będzie reguła, w której to kupujący organizuje zasadniczą część transportu i ponosi związane z tym obowiązki. Taką logikę najlepiej spełnia EXW.
Reguła EXW (z zakładu) oznacza, że sprzedający spełnia świadczenie przez udostępnienie towaru w oznaczonym miejscu (np. magazyn, zakład). Od tego momentu kupujący przejmuje organizację transportu, a ryzyko przechodzi na kupującego. W praktyce oznacza to, że kupujący kontroluje przewóz główny, dobiera przewoźników, ustala trasę, terminy oraz ewentualne ubezpieczenie.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do założenia, że przewóz główny jest po stronie kupującego:
- DDP oznacza skrajnie odwrotną sytuację: sprzedający bierze na siebie możliwie najszerszy zakres obowiązków, kosztów i ryzyka aż do miejsca przeznaczenia, łącznie z formalnościami celnymi. To nie jest gestia kupującego na przewozie głównym.
- DAP zakłada dostarczenie do wskazanego miejsca przeznaczenia przez sprzedającego (bez rozładunku). To również przenosi organizację kluczowego odcinka transportu na sprzedającego.
- DPU (reguła wprowadzona w Incoterms 2020 w miejsce DAT) oznacza dostarczenie do miejsca przeznaczenia z rozładunkiem po stronie sprzedającego, więc sprzedający odpowiada za organizację dostawy do punktu docelowego.
Warto pamiętać o częstym nieporozumieniu: gestia transportowa dotyczy organizacji transportu i rozkładu obowiązków, a nie samego momentu przeniesienia własności towaru. Na egzaminie najlepiej łączyć reguły z grupą obowiązków: E (najmniej po stronie sprzedającego, jak EXW) oraz D (najwięcej po stronie sprzedającego, jak DAP/DPU/DDP).
