W montażu łożysk kluczowe są dwa obszary: geometria (osiowanie/współosiowość) oraz warunki pracy łożyska, w tym właściwy luz. Odpowiedź "o zachowaniu określonego luzu oraz współosiowości łożysk" jest właściwa, ponieważ niewłaściwe osiowanie powoduje dodatkowe obciążenia, wzrost tarcia, hałas i przyspieszone zużycie. Z kolei zbyt mały lub zbyt duży luz (wewnętrzny/osiowy – zależnie od konstrukcji) może prowadzić do przegrzewania, drgań i spadku trwałości.
Odpowiedź "o zapewnieniu możliwości przemieszczania wzdłużnego łożysk" bywa prawdziwa tylko w określonych układach (łożyskowanie pływające), ale nie jest uniwersalną zasadą "w przypadku montażu łożysk" bez doprecyzowania, jaki typ węzła przedstawia rysunek. W praktyce jedno łożysko (lub para) może ustalać wał osiowo, a drugie kompensować wydłużenia cieplne – jednak to zależy od projektu.
Odpowiedź "o wykonaniu smarowania łożysk po zamontowaniu ich w zespole" jest ogólną czynnością eksploatacyjną/obsługową, ale nie stanowi najważniejszego, wyróżniającego wymagania montażowego dla konkretnego rysunku. Część łożysk jest smarowana fabrycznie, a sposób i moment smarowania zależą od konstrukcji (smar plastyczny/olej, układ centralnego smarowania).
Odpowiedź "o montażu łożysk z dowolnym wciskiem oraz zachowaniu współosiowości łożysk" zawiera element poprawny (współosiowość), ale "dowolny wcisk" jest błędny. Pasowanie z wciskiem musi być dobrane tak, aby nie zniszczyć bieżni, nie zdeformować pierścieni i nie doprowadzić do niepożądanej zmiany luzu. Wcisk jest dobierany do obciążeń, temperatur i tego, który pierścień jest obciążony obwodowo.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się sformułowanie typu "dowolny", "zawsze", "w każdym przypadku", często sygnalizuje ono błąd merytoryczny w zadaniach z montażu mechanicznego.
