Omdlenie to zwykle krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym spadkiem dopływu krwi do mózgu. W typowym zasłabnięciu (gdy poszkodowany oddycha) celem pierwszej pomocy jest szybkie przywrócenie prawidłowego krążenia i zapewnienie bezpieczeństwa.
Dlatego odpowiedź "ułożyć go w pozycji z nogami powyżej głowy" jest właściwa jako działanie pierwszego wyboru: pozycja leżąca i uniesienie kończyn dolnych mogą zwiększyć powrót żylny i poprawić perfuzję mózgu. Dodatkowo należy zadbać o bezpieczne otoczenie (usunąć zagrożenia typowe dla gastronomii, np. gorące naczynia, noże, śliską posadzkę) oraz poluzować uciskającą odzież i zapewnić dostęp świeżego powietrza.
Odpowiedź "podać do picia zimną czystą wodę" jest nieprawidłowa jako pierwszy krok, ponieważ osoba po omdleniu może nadal być nie w pełni przytomna. Podawanie płynów grozi zakrztuszeniem lub zachłyśnięciem. Płyny można rozważać dopiero, gdy poszkodowany jest w pełni przytomny, siedzi stabilnie i nie ma nudności.
Odpowiedź "przeprowadzić sztuczne oddychanie" nie jest właściwa w typowym omdleniu, bo oddechy zastępcze/RKO wykonuje się tylko wtedy, gdy poszkodowany nie oddycha prawidłowo. W omdleniu najpierw ocenia się stan i oddech; jeśli oddechu brak, wtedy postępowanie jest inne.
Odpowiedź "wezwać pogotowie ratunkowe" nie jest zwykle pierwszym krokiem w każdym omdleniu. Wezwanie pomocy jest konieczne, gdy poszkodowany nie odzyskuje przytomności, ma uraz, ból w klatce piersiowej, duszność, drgawki, objawy udaru lub gdy omdlenie powtarza się. W prostym, krótkim zasłabnięciu priorytetem jest bezpieczne ułożenie i obserwacja.
Wskazówka egzaminacyjna: odróżnij omdlenie (zwykle oddycha) od zatrzymania krążenia (brak prawidłowego oddechu) – to rozdziela działania: pozycja i obserwacja vs natychmiastowe RKO.
