Krwotok tętniczy jest stanem bezpośrednio zagrażającym życiu, ponieważ krew wypływa pod wysokim ciśnieniem i poszkodowany może bardzo szybko stracić dużą objętość krwi. W pierwszej pomocy priorytetem jest więc jak najszybsze zatamowanie krwawienia, zanim przejdzie się do innych czynności.
Najskuteczniejszym i jednocześnie podstawowym postępowaniem w typowych warunkach cywilnych jest bezpośredni ucisk na ranę, a następnie opatrunek uciskowy założony bezpośrednio na ranę. Opatrunek uciskowy tworzy stały nacisk na miejsce krwawienia: warstwa jałowa chroni ranę, a element uciskowy i ciasne bandażowanie utrzymują ucisk w czasie. Jeśli opatrunek przesiąka, standardowo dokłada się kolejne warstwy bez zdejmowania poprzednich, aby nie zrywać powstających skrzepów.
Odpowiedź "założyć opaskę uciskową powyżej rany" nie jest najlepszą odpowiedzią na pytanie o działanie "przede wszystkim", ponieważ opaska uciskowa (staza) jest zwykle rozwiązaniem kolejnego kroku lub na szczególne wskazania: gdy ucisk/ opatrunek nie działa, doszło do amputacji urazowej albo warunki uniemożliwiają szybkie i skuteczne założenie opatrunku. Niewłaściwie użyta opaska może powodować dodatkowe powikłania.
Odpowiedź "przemyć ranę wodą utlenioną i czekać na pomoc" jest błędna, bo nie rozwiązuje problemu krytycznego, czyli utraty krwi. W krwotoku liczą się sekundy i ucisk, a nie płukanie rany.
Odpowiedź "ułożyć poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej i czekać na pomoc" także nie jest właściwa, ponieważ pozycję boczną stosuje się głównie u osoby nieprzytomnej z zachowanym oddechem, a przy masywnym krwotoku priorytetem pozostaje natychmiastowe tamowanie krwawienia.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: krwotok zewnętrzny → ucisk bezpośredni → opatrunek uciskowy → dopiero potem dalsze czynności.
