Przy nagłym zatrzymaniu krążenia z jednoczesnym zatrzymaniem oddechu prowadzi się resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO). W schemacie podstawowym dla osoby dorosłej cykl obejmuje 30 uciśnięć klatki piersiowej oraz następnie 2 oddechy ratownicze.
Dlaczego akurat 30:2? Uciśnięcia są kluczowe, bo zastępują pracę serca i wytwarzają minimalny przepływ krwi do mózgu i narządów. Zbyt częste przerywanie ucisków (np. na dodatkowe wdechy) obniża skuteczność, bo po przerwie ciśnienie perfuzyjne trzeba "odbudować". Dwa wdechy stanowią kompromis: dostarczają tlenu, ale nie powodują nadmiernie długiej przerwy w uciskach.
Odpowiedzi z mniejszą liczbą uciśnięć (20:2, 10:1, 5:1) są błędne, ponieważ nie odpowiadają standardowemu algorytmowi BLS dla dorosłych i mogą prowadzić do zbyt małej liczby efektywnych ucisków w czasie. W praktyce egzaminacyjnej takie odpowiedzi są typowymi "pułapkami", bo zachowują podobny format, ale zmieniają kluczowy parametr.
Wskazówka praktyczna: na egzaminie, gdy pytanie dotyczy jednoczesnego braku oddechu i krążenia (typowe NZK), a nie ma dodatkowych wyjątków w treści, najczęściej chodzi o podstawowy schemat RKO u dorosłych, czyli 30 uciśnięć i 2 wdechy. W sytuacji rzeczywistej należy też jak najszybciej wezwać pomoc i użyć AED, jeśli jest dostępne.
