Panewka prostego łożyska ślizgowego pracuje w warunkach tarcia (często granicznego lub mieszanego), dlatego materiał panewki musi ograniczać ryzyko zatarcia, zapewniać przewidywalne zużycie i dobrze współpracować ze smarowaniem. W praktyce w precyzyjnych mechanizmach (w tym spotykanych w przyrządach optycznych) typowe są materiały, które "lubią" pracę ślizgową: stopy miedzi (brązy, mosiądze) oraz odpowiednio dobrane tworzywa konstrukcyjne.
Dlaczego "stopów aluminium" nie uznaje się tu za właściwy wybór? Aluminium i wiele jego stopów ma skłonność do niekorzystnego zachowania w skojarzeniach ślizgowych (m.in. przy tendencji do przycierania i powstawania narostów w kontakcie metal–metal). W zastosowaniach łożyskowych częściej spotyka się aluminium w elementach konstrukcyjnych (korpusy, oprawy), a nie jako materiał samej panewki łożyskowej w prostym łożysku ślizgowym.
- "Mosiądzu" nie odrzuca się automatycznie, bo jest to materiał z grupy stopów miedzi, stosowany w różnych elementach ślizgowych; kluczowe jest dobranie konkretnego gatunku i warunków pracy.
- "Brązu" również nie wyklucza się, ponieważ brązy są klasycznymi materiałami łożyskowymi: dobrze znoszą tarcie i mogą pracować z odpowiednimi czopami oraz smarem.
- "Tworzyw sztucznych" nie można skreślić, bo w lekkich, cichych i precyzyjnych mechanizmach często wykorzystuje się tworzywa o dobrych własnościach ślizgowych (niski współczynnik tarcia, możliwość pracy przy ograniczonym smarowaniu), o ile spełniają wymagania wytrzymałościowe i temperaturowe.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o panewki łożysk ślizgowych najpierw myśl o tribologii (tarcie, zatarcie, zużycie), a dopiero potem o "popularności" materiału. Materiał na panewkę ma "pracować ślizgowo", a nie tylko być łatwy w obróbce czy lekki.
