W radioterapii hadronowej źródłem "promieniowania" terapeutycznego nie są fotony (jak w klasycznej teleradioterapii), lecz hadr ony, najczęściej protony. Aby uzyskać wiązkę protonów o energii pozwalającej na penetrację tkanek i dostarczenie dawki w guzie, konieczne jest użycie akceleratora cząstek. Jednym z podstawowych akceleratorów stosowanych w medycynie jest cyklotron, który przyspiesza naładowane cząstki w polu magnetycznym i elektrycznym.
Odpowiedź "cyklotronu" jest więc właściwa, bo odnosi się do urządzenia, które może wytworzyć wiązkę hadronów (np. protonów) wykorzystywaną w terapii hadronowej.
- "aparatu kobaltowego" nie wybiera się w terapii hadronowej, ponieważ jest to źródło fotonów gamma (z izotopu), typowe dla teleradioterapii fotonowej, a nie dla wiązek cząstek.
- "aparatu rentgenowskiego" również nie dotyczy hadronów: wytwarza promieniowanie X (fotonowe), używane diagnostycznie lub terapeutycznie w technikach fotonowych, ale nie w terapii protonami jako cząstkami.
- "mobetronu" nie należy utożsamiać z terapią hadronową; to urządzenie kojarzone z klinicznymi zastosowaniami elektronów w specyficznych warunkach, a nie z przyspieszaniem protonów/hadronów do terapii głębokiej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się hasła "protony/hadrony/cząstki", szukaj w odpowiedziach akceleratora (np. cyklotron, synchrotron), a nie klasycznych źródeł fotonowych (kobalt, RTG).
