U osoby leżącej i mało aktywnej łatwiej dochodzi do spłycenia oddechu, ograniczenia ruchomości klatki piersiowej oraz zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. Taki stan sprzyja m.in. niedodmie, infekcjom i zapaleniu płuc. Z tego powodu w opiece ważne są działania, które poprawiają wentylację i ułatwiają oczyszczanie dróg oddechowych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "prowadzić czynną i bierną gimnastykę oddechową"?
Ćwiczenia oddechowe zwiększają głębokość oddechu, angażują mięśnie oddechowe i wspierają rozprężanie pęcherzyków płucnych. U części podopiecznych możliwe są ćwiczenia czynne (wykonywane samodzielnie według instrukcji), a u osób bardzo osłabionych lub niesamodzielnych stosuje się elementy biernego wspomagania (np. prowadzenie oddechu, ułatwianie przyjmowania pozycji sprzyjających oddychaniu) – zawsze w granicach kompetencji i zaleceń medycznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Dokładnie okrywać chorego, aby się nie przeziębił" – utrzymanie komfortu cieplnego jest ważne, ale nie rozwiązuje mechanizmu powikłań oddechowych wynikających z unieruchomienia i spłyconego oddechu. Nadmierne okrycie może też utrudniać swobodne oddychanie i termoregulację.
- "Często wykonywać toaletę całego ciała" – higiena zapobiega powikłaniom skórnym i poprawia samopoczucie, lecz nie jest działaniem celowanym w poprawę wentylacji płuc ani w usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych.
- "Zadbać o wysoką temperaturę w pomieszczeniu" – zbyt wysoka temperatura może wysuszać powietrze i śluzówki, co bywa niekorzystne dla dróg oddechowych. Sama temperatura nie zastępuje ćwiczeń oddechowych ani innych działań mobilizujących oddech.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "profilaktyka powikłań ze strony układu oddechowego", szukaj odpowiedzi bezpośrednio związanych z oddychaniem (ćwiczenia oddechowe, pozycje ułatwiające oddychanie, wspieranie odkrztuszania), a nie ogólną pielęgnacją czy komfortem termicznym.
