Najpierw wyznacza się długość odcinka robót z podanego kilometrażu. Zapis km 2 + 250 oznacza punkt położony 2 km i 250 m od początku przyjętego kilometrażu, a km 2 + 650 to 2 km i 650 m.
Różnica wynosi: 650 m − 250 m = 400 m. (Część "2 km" się redukuje, bo oba punkty leżą w tym samym kilometrze całkowitym).
Następnie stosuje się proporcję zużycia materiału: na 100 m płotka faszynowego potrzeba 310 sztuk kołków. Odcinek 400 m to dokładnie 4 odcinki po 100 m, więc zapotrzebowanie wynosi:
4 × 310 = 1240 sztuk.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 800 sztuk pojawia się typowo przy błędnym założeniu innej długości (np. 250 m) albo przy niepoprawnym współczynniku zużycia.
- 400 sztuk wynika z pomylenia: "400 m odcinka" z "400 sztuk materiału" albo z nieuprawnionego przyjęcia 1 kołek na 1 m.
- 2 480 sztuk to zwykle skutek podwojenia wyniku, np. gdy ktoś omyłkowo przyjmie 800 m (złe odczytanie kilometrażu) lub policzy 8 × 310.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprowadź kilometraż do metrów różnicy (tu: 400 m), a dopiero potem sprawdź, ile razy mieści się w nim jednostka odniesienia z normy zużycia (tu: 100 m).
