Sprzedaż bezpośrednia to szczególny tryb sprzedaży nieprzetworzonych produktów pochodzenia zwierzęcego, w którym rolnik może oferować je bezpośrednio konsumentowi końcowemu (lub lokalnym punktom detalicznym) z pominięciem pośredników, pod warunkiem spełnienia wymagań weterynaryjnych i wytwarzania z własnych surowców.
W katalogu produktów dopuszczonych do sprzedaży bezpośredniej znajdują się m.in. drób oraz zajęczaki (np. tusze lub podroby pochodzące z uboju w gospodarstwie, przy zachowaniu wymagań i limitów ilościowych). Dlatego odpowiedź "drobiu i zajęczaków." jest prawidłowa.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ zawierają gatunki, które nie są objęte sprzedażą bezpośrednią w tym ujęciu:
- "zajęczaków i cieląt." – mimo że zajęczaki są dopuszczone, cielęta (bydło) nie mieszczą się w tym trybie.
- "świń i drobiu." – drób jest dopuszczony, ale świnie nie; zestawienie z prawidłowym składnikiem bywa pułapką.
- "cieląt i świń." – oba gatunki są poza zakresem tej formy sprzedaży.
W praktyce zawodowej technika weterynarii istotne jest rozróżnienie, czy dany asortyment można legalnie prowadzić w ramach sprzedaży bezpośredniej, czy wymaga innych rozwiązań (np. uboju w zatwierdzonej rzeźni). Należy też pamiętać o obowiązku zgłoszenia działalności do powiatowego lekarza weterynarii i uzyskania wpisu do rejestru zakładów oraz o spełnieniu wymagań weterynaryjnych dotyczących higieny i nadzoru.
