Koncepcje określane jako "czysta produkcja" (cleaner production) opierają się na zapobieganiu zanieczyszczeniom u źródła, a nie na ich usuwaniu dopiero na końcu procesu. W praktyce oznacza to takie projektowanie produktu i organizację wytwarzania, aby zużywać mniej zasobów, generować mniej odpadów oraz ograniczać emisje do powietrza i wody.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "podnoszeniu jakości i funkcjonalności produktu kosztem środowiska". Taki kierunek działań jest sprzeczny z proekologicznym podejściem, bo zakłada świadomą akceptację większej szkody środowiskowej (np. większej ilości odpadów, większej energochłonności, trudniejszego recyklingu) w zamian za cechy użytkowe. W systemach prośrodowiskowych punkt ciężkości jest odwrotny: poprawa jakości i funkcjonalności powinna iść w parze z mniejszym oddziaływaniem na środowisko.
Pozostałe odpowiedzi opisują typowe, pożądane kierunki działań:
- "stosowaniu technologii, które generują mniej odpadów i szkodliwych emisji" – to klasyczny przykład prewencji środowiskowej: zmiana technologii lub parametrów procesu tak, by od razu wytwarzać mniej zanieczyszczeń.
- "optymalizacji procesów produkcyjnych z punktu widzenia oddziaływania na środowisko" – obejmuje m.in. lepsze wykorzystanie materiałów, energii i wody, ograniczanie strat, usprawnienia logistyczne i organizacyjne.
- "ograniczeniu oddziaływania produktu na środowisko w całym cyklu życia" – to podejście cyklu życia (LCA) oraz ekoprojektowanie: liczy się nie tylko etap produkcji, ale też pozyskanie surowców, transport, użytkowanie oraz zagospodarowanie po zużyciu.
W kontekście technika logistyka warto pamiętać, że działania prośrodowiskowe nie dotyczą wyłącznie hali produkcyjnej: obejmują również opakowania, planowanie dostaw, dobór środków transportu, konsolidację ładunków i organizację przepływów materiałowych.
