W regulatorze czynności Fränkla kluczowa jest praca na tkankach miękkich (mięśniach policzków i warg) oraz "odciążenie" łuków zębowych od niekorzystnych nacisków. Z tego powodu elementy akrylowe nie są projektowane jako klasyczna płyta oparta o podniebienie (typowa dla wielu aparatów płytowych), lecz jako tarcze przedsionkowe umieszczone w przedsionku jamy ustnej. Taka lokalizacja pozwala kształtować warunki czynnościowe i przestrzenne dla łuków zębowych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"w przedsionku jamy ustnej w postaci dwóch tarcz akrylowych" – opisuje charakterystyczne umiejscowienie akrylu w aparacie Fränkla: tarcze znajdują się w przedsionku, a nie na podniebieniu czy jako nakładki na zęby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "na podniebieniu w postaci płytki akrylowej" – to skojarzenie pasuje do wielu aparatów płytowych, ale nie oddaje idei regulatora Fränkla, w którym akryl nie ma formy podniebiennej płytki jako elementu dominującego.
- "na siekaczach dolnych w postaci nakładki" – nakładki akrylowe na zęby to inna koncepcja konstrukcyjna niż tarcze przedsionkowe; w tym ujęciu myli się rodzaj aparatu i sposób oddziaływania (bezpośrednio na zęby zamiast przez modyfikację wpływu mięśni).
- "w przedsionku jamy ustnej wzdłuż całego dolnego i górnego łuku zębowego" – odpowiedź jest zbyt szeroka i sugeruje ciągły pas akrylu wzdłuż łuków, co nie odpowiada typowej formie dwóch tarcz przedsionkowych; może wynikać z mylenia z innymi konstrukcjami przedsionkowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wybór między "płytą podniebienną" a "tarczami przedsionkowymi", dla regulatora Fränkla najczęściej właściwy jest wariant z przedsionkiem i tarczami, bo to one realizują ideę wpływu na czynność mięśni.
