W ocenie zgodności ścieków bytowych oczyszczonych wprowadzanych do wód lub do ziemi bierze się pod uwagę parametry wskazane w przepisach (m.in. pH, BZT5, ChZT, zawiesinę ogólną oraz formy ogólne azotu i fosforu). Jednym z podstawowych warunków jest utrzymanie pH w określonym przedziale, ponieważ zbyt kwaśne lub zbyt zasadowe ścieki mogą szkodzić ekosystemom wodnym i zakłócać procesy w odbiorniku.
Dla pH obowiązuje zakres 6,5–9,0. Zmierzony wynik wynosi 7,2, czyli jest większy niż 6,5 i jednocześnie mniejszy niż 9,0. Wniosek: w odniesieniu do parametru pH ścieki spełniają wymagania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Nie, ponieważ pH jest niższe niż 6,5." – błąd porównania z granicą dolną. Wartość 7,2 nie jest kwaśna w stopniu przekraczającym limit.
- "Nie, ponieważ pH jest wyższe niż 9,0." – błąd porównania z granicą górną. 7,2 jest daleko poniżej 9,0.
- "Nie, ponieważ pH nie jest parametrem ocenianym…" – to częsta pomyłka polegająca na myleniu, które wskaźniki są normowane. pH jest parametrem uwzględnianym w wymaganiach dla ścieków oczyszczonych.
Wskazówka egzaminacyjna: nie każdy parametr mierzony w laboratorium ma własną "normę" w przepisach. Zawsze najpierw ustal kontekst (surowe czy oczyszczone; wprowadzanie do wód/ziemi), a potem sprawdź, czy dany wskaźnik jest w ogóle wymagany prawnie.