W sieci lokalnej mechanizm dynamicznej konfiguracji adresów IP polega na tym, że host (klient) nie ma ręcznie wpisanego adresu, tylko uzyskuje go automatycznie po podłączeniu do sieci. Do tego służy DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol): klient wysyła zapytanie, serwer przydziela adres IP oraz przekazuje dodatkowe ustawienia, a przydział ma postać dzierżawy (może wygasać i być odnawiany).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "DHCP"? Ponieważ jest to standardowy protokół/aplikacyjna usługa zaprojektowana właśnie do automatycznego nadawania konfiguracji IP w LAN, co upraszcza administrację i ogranicza liczbę błędów przy ręcznej konfiguracji.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji:
- "DNS" dotyczy rozwiązywania nazw (np. zamiany nazwy hosta na adres IP i odwrotnie). DNS nie przydziela adresów urządzeniom.
- "FTP" służy do transferu plików pomiędzy klientem a serwerem. Nie jest protokołem konfiguracji adresacji.
- "TCP/IP" to ogólne określenie stosu protokołów używanego w sieciach komputerowych (warstwy transportu i internetu oraz protokoły powiązane). To nie jest pojedynczy protokół przeznaczony do dynamicznego przydziału adresów.
W praktyce administrator spotyka DHCP np. w routerach SOHO, serwerach Windows lub Linux. Typowe symptomy problemów to brak adresu (np. adres autokonfiguracji), brak bramy lub błędny DNS, co utrudnia dostęp do usług w sieci.
