W fertygacji (podawaniu nawozów wraz z wodą) pożywka jest komponowana tak, aby pokryć bieżące potrzeby roślin przy intensywnej produkcji w pojemnikach. W praktyce w wielu "typowych" programach żywienia roślin ozdobnych znaczący udział ma azot, ponieważ to on w największym stopniu determinuje tempo wzrostu wegetatywnego: rozwój pędów i liści oraz ogólną dynamikę przyrostu masy.
Dlatego w pytaniu o to, czego jest "najwięcej" w składzie pożywki, najczęściej wskazuje się azot. Trzeba jednak rozumieć rolę pozostałych składników:
- Fosfor jest kluczowy m.in. dla rozwoju systemu korzeniowego i startu roślin, ale jego udział w pożywce bywa niższy niż azotu, a dawki często są ostrożne (nadmiar nie zawsze przynosi korzyści).
- Potas odpowiada m.in. za gospodarkę wodną, jędrność tkanek i jakość roślin, ale w wielu recepturach nie jest składnikiem "najliczniejszym" w ujęciu ilościowym.
- Magnez to składnik chlorofilu i element ważny dla fotosyntezy, jednak zwykle podaje się go w wyraźnie mniejszych ilościach niż N lub K.
Na egzaminie warto pamiętać, że pytania tego typu zwykle odwołują się do ogólnej zasady: w intensywnym żywieniu roślin dominuje azot. Jednocześnie w praktyce receptury pożywek zmienia się w zależności od gatunku, fazy produkcji, zasolenia podłoża oraz jakości wody, więc proporcje N, P, K, Mg mogą się różnić.
