Inwentaryzacja polega na ustaleniu stanu faktycznego zapasów (np. poprzez spis z natury) i porównaniu go ze stanem ewidencyjnym wynikającym z dokumentów oraz zapisów magazynowych/księgowych. Wynikiem porównania są różnice inwentaryzacyjne.
Kluczowa zasada interpretacji jest stała:
- Niedobór występuje wtedy, gdy stan faktyczny jest mniejszy od stanu ewidencyjnego (w magazynie jest mniej sztuk niż "powinno być" według ewidencji).
- Nadwyżka występuje wtedy, gdy stan faktyczny jest większy od stanu ewidencyjnego (w magazynie jest więcej sztuk niż wynika z ewidencji).
W tym zadaniu tabela wskazuje, że dla ołówków i zeszytów stan z natury jest niższy od ewidencyjnego, więc są to niedobory. Dla długopisów stan faktyczny jest wyższy od ewidencyjnego, więc występuje nadwyżka. Taki układ znaków (dwa niedobory i jedna nadwyżka) dokładnie opisuje odpowiedź: "niedoboru ołówków, niedoboru zeszytów oraz nadwyżki długopisów".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ przypisują co najmniej jednemu asortymentowi niewłaściwy typ różnicy (np. wskazują nadwyżkę tam, gdzie z tabeli wynika niedobór, albo odwrotnie). To typowa pomyłka polegająca na odwróceniu relacji porównania lub na pobieżnym odczycie danych tylko dla części pozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj każdy towar osobno i zapisuj sobie prostą regułę: faktyczny < ewidencyjny → niedobór, faktyczny > ewidencyjny → nadwyżka.
