Sprawozdanie organizacyjno-ekonomiczne z realizacji filmu służy przede wszystkim do podsumowania przebiegu produkcji oraz jej rozliczenia. Oznacza to, że w części ekonomicznej powinny pojawić się dane liczbowe i zestawienia odnoszące się do kosztów (np. koszty usług, wynajmów, transportu, zakwaterowania, materiałów), często w układzie porównawczym: kosztorys (plan) vs wykonanie.
Pozycja "kosztów wynajmu filmowego sprzętu oświetleniowego" jest klasycznym elementem kosztów produkcji: da się ją jednoznacznie ująć kwotowo, zwykle jest udokumentowana umowami/fakturami i pozwala ocenić, czy dział oświetlenia zmieścił się w budżecie. Dlatego taki rodzaj danych pasuje bezpośrednio do sprawozdania o charakterze organizacyjno-ekonomicznym.
Pozostałe propozycje nie są typowymi danymi ekonomicznymi w rozumieniu tego rodzaju sprawozdania albo dotyczą innego poziomu szczegółowości:
- "sposób wykorzystania wnętrz naturalnych wynajętych do filmu" ma charakter opisowy i dotyczy rozwiązań organizacyjno-realizacyjnych (jak zorganizowano zdjęcia), a nie pozycji kosztowej jako takiej.
- "honoraria inżyniera wozu transmisyjnego" odnoszą się do wąskiej, specyficznej roli i mogą pojawiać się w dokumentacji płacowej lub zestawieniach kosztów osobowych, ale w sprawozdaniu organizacyjno-ekonomicznym najczęściej ujmuje się koszty w kategoriach/pozycjach budżetowych, a nie poprzez wskazanie pojedynczej funkcji.
- "producenci rekwizytów filmowych" to informacja personalno-wykonawcza (kto/co dostarczał), bliższa wykazom dostawców lub dokumentacji działu scenografii/rekwizytorni niż raportowi ekonomicznemu podsumowującemu realizację.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy sprawozdania ekonomicznego, szukaj odpowiedzi w formie mierzalnych kosztów (wynajem, usługa, zakup, transport), a nie opisów artystycznych, list osób czy sposobu realizacji scen.
