Wejścia i wyjścia dyskretne w PLC opisują sygnał dwustanowy: 0/1 (niski/wysoki). Taka informacja nie przenosi wartości liczbowej z zakresu wielu bitów, tylko jedną cechę logiczną: prawda/fałsz (ON/OFF). Z tego powodu naturalnym formatem zmiennej dla stanu I/O dyskretnego jest pojedynczy bit, czyli typ logiczny (w wielu środowiskach określany jako BOOL).
Dlaczego "b" jest poprawne?
"b" odpowiada zapisowi 1‑bitowemu. To dokładnie tyle, ile potrzeba do przechowania stanu niskiego lub wysokiego. W praktyce takie zmienne wykorzystuje się m.in. do przycisków, krańcówek, czujników indukcyjnych w trybie 0/1 oraz do sterowania lampkami i przekaźnikami jako wyjściami cyfrowymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- B – zwykle kojarzone z bajtem (8 bitów). Bajt jest potrzebny, gdy chcesz przechowywać 0–255 lub zestaw 8 flag naraz, ale dla pojedynczego stanu 0/1 to nadmiar.
- W – zwykle kojarzone ze słowem (16 bitów). Słowo służy do większych wartości lub grupy bitów; nie jest typowym minimalnym formatem dla pojedynczego wejścia dyskretnego.
- D – zwykle kojarzone z podwójnym słowem (32 bity). Stosuje się je np. dla liczników, wartości z komunikacji, danych 32‑bitowych, a nie dla prostego stanu logicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "niski/wysoki", "0/1", "TRUE/FALSE", "stan wejścia/wyjścia cyfrowego" – w pierwszej kolejności szukaj odpowiedzi odpowiadającej 1 bitowi / BOOL, a nie WORD/DWORD.
