Analiza SWOT rozdziela czynniki wewnętrzne (mocne i słabe strony organizacji) oraz zewnętrzne (szanse i zagrożenia płynące z otoczenia). Opis sytuacji: "firma ma duży wewnętrzny potencjał" oznacza, że przeważają mocne strony, czyli zasoby, kompetencje i przewagi, na których można budować działania. Druga część: "niekorzystne układy warunków zewnętrznych" wskazuje na przewagę zagrożeń w otoczeniu (np. presja konkurencji, wzrost kosztów, zmiany rynkowe).
Połączenie mocnych stron i zagrożeń odpowiada strategii typu ST, nazywanej często "maxi-mini". Jej sens polega na tym, aby maksymalnie wykorzystać atuty organizacji (maxi), ale jednocześnie minimalizować wpływ zagrożeń (mini). W praktyce nie jest to strategia "ucieczki" czy wycofania, tylko aktywne zabezpieczanie pozycji poprzez wykorzystywanie przewag do obrony przed ryzykami z rynku.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego układu:
- "mini-mini" odnosi się do sytuacji, gdy dominują słabości wewnętrzne i zagrożenia zewnętrzne (wariant WT), a więc do najsłabszej pozycji strategicznej.
- "defensywna" jest określeniem potocznym i może oznaczać różne podejścia; bez jednoznacznego odniesienia do układu SWOT nie jest tak precyzyjna jak wariant maxi-mini.
- "konkurencyjna" jest zbyt ogólna: firma może być konkurencyjna w wielu układach SWOT, ale tu kluczowe jest połączenie mocnych stron z zagrożeniami.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij ćwiartkę (mocne/słabe + szanse/zagrożenia), a dopiero potem dobierz nazwę strategii. To zmniejsza ryzyko pomylenia maxi-mini z innymi wariantami.
