KWALIFIKACJA ROL10 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 23.
W tabeli podano preferowaną przez klientów barwę skorupki jaj kurzych. Którą rasę kur niosek wybierzesz do produkcji jaj na eksport do Niemiec?
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z preferencjami dotyczącymi barwy skorupki jaj kurzych w różnych krajach.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Leghorn jest rasą typowo nieśną, znaną z produkcji jaj o białej skorupce. Jeśli w tabeli wskazano, że klienci w Niemczech preferują właśnie taką barwę, wybór tej rasy najlepiej dopasowuje cechę produktu do oczekiwań rynku. Pozostałe wymienione rasy częściej kojarzy się z jajami zabarwionymi na brązowo.

Pełne wyjaśnienie:

W doborze rasy kur niosek do produkcji towarowej kluczowe jest dopasowanie cech produktu do wymagań odbiorcy. W tym zadaniu kryterium doboru stanowi barwa skorupki wskazana w tabeli jako preferowana przez klientów na rynku docelowym (eksport do Niemiec).

Odpowiedź "Leghorn" jest właściwa, ponieważ Leghorn to rasa wyspecjalizowana w nieśności, powszechnie łączona z produkcją jaj o białej skorupce. Jeśli rynek preferuje białą barwę, wybór tej rasy zwiększa szansę spełnienia oczekiwań kontrahenta i ogranicza ryzyko odrzutów handlowych.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście kryterium barwy skorupki, ponieważ w praktyce produkcyjnej rasy typu "dual purpose" lub mięsno-nieśne, takie jak White Rock, Plymouth Rock czy Rhode Island Red, są częściej kojarzone z jajami o skorupce zabarwionej (kremowej/brązowej) niż z typowo białą. To powoduje niedopasowanie do warunku z tabeli, gdy oczekiwana jest barwa biała.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się rynek zbytu oraz cecha jakościowa (np. barwa skorupki), warto zastosować schemat: najpierw odczytaj wymaganą cechę z tabeli, potem przypisz ją do rasy. W produkcji rolniczej podobnie postępuje się przy doborze odmian roślin lub ras zwierząt do wymagań odbiorców (handel, przetwórstwo, eksport).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Barwa skorupki jest w dużej mierze uwarunkowana genetycznie, czyli zależy od rasy/krzyżówki nioski. Pigment odkłada się w końcowym etapie tworzenia skorupki, dlatego ta cecha jest dość stała w obrębie danej linii. Żywienie i warunki utrzymania zwykle nie zmieniają jej tak jak cech dziedzicznych.
Leghorn jest powszechnie kojarzony z jajami o białej skorupce i z wysoką nieśnością. W zadaniach egzaminacyjnych ta informacja bywa wykorzystywana do dopasowania rasy do preferencji rynku, gdy wymagane są jaja białe.
Preferencje konsumentów wpływają na akceptację produktu i cenę, jaką jest gotów zapłacić odbiorca. Jeśli rynek oczekuje określonej barwy skorupki, a producent dostarczy inną, rośnie ryzyko obniżenia ceny, zwrotów lub problemów ze sprzedażą. Dlatego dobór rasy jest elementem planowania produkcji.
W praktyce i w wielu materiałach dydaktycznych brązowe lub zabarwione jaja częściej przypisuje się rasom o czerwonym/brązowym upierzeniu, np. typu Rhode Island Red. Na egzaminie warto jednak kierować się konkretnym kryterium z pytania (tabela) i znaną cechą rasy, a nie samym skojarzeniem z nazwą.
Zasadniczo barwa skorupki nie przesądza o wartości odżywczej wnętrza jaja. Różnice żywieniowe częściej wynikają z diety nioski, systemu utrzymania i świeżości. Na rynku barwa jest jednak cechą handlową i marketingową, dlatego w zadaniach pojawia się jako kryterium doboru rasy.
Najpierw odczytaj z tabeli jedną wymaganą cechę (np. biała lub brązowa skorupka), a dopiero potem dopasuj rasę, która typowo daje taki produkt. Unikaj zgadywania "na oko" po nazwach ras. Jeśli dwie rasy wydają się podobne, rozstrzyga specjalizacja: rasy typowo nieśne częściej pojawiają się w zadaniach o jednolitych cechach jaj.
Dobór rasy jest kluczowy, gdy cecha jest głównie genetyczna i ma być stała w czasie, np. barwa skorupki. Żywienie może wpływać na masę jaja, kondycję ptaków czy jakość, ale nie zastąpi cech rasowych. Dlatego przy kontraktach handlowych wymagających konkretnej barwy najpierw wybiera się odpowiednią rasę/krzyżówkę.
W wielu ujęciach są to rasy bardziej uniwersalne (mięsno-nieśne) niż wyspecjalizowane typowo nieśne. W zadaniach egzaminacyjnych rasy stricte nieśne (jak Leghorn) częściej wskazuje się, gdy liczy się standardowy, powtarzalny typ jaj i wysoka nieśność. Zawsze jednak należy kierować się warunkiem zadania.
Rynek jest zmienny: preferencje konsumentów, wymagania sieci handlowych i trendy mogą się zmieniać. Dlatego dane o "preferowanej barwie" w konkretnym kraju, jeśli są oparte na tabeli lub badaniu, mogą z czasem wymagać aktualizacji. Na egzaminie rozwiązuje się je zgodnie z informacją podaną w pytaniu.
Najczęstsze błędy to: mylenie ras o podobnych nazwach, wybór odpowiedzi na podstawie skojarzeń zamiast cech użytkowych oraz pomijanie informacji z tabeli/rysunku. Pomaga nauka "para: rasa–cecha", np. rasa kojarzona z białą skorupką, rasa kojarzona z brązową skorupką, oraz szybkie odczytywanie danych z materiału źródłowego.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Leghorn jest rasą typowo nieśną, znaną z produkcji jaj o białej skorupce."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z drobiarstwa (rasy kur, użytkowość nieśna)
  • Materiały dydaktyczne szkół rolniczych: towaroznawstwo produktów zwierzęcych (jaja)
  • Karty technologiczne i opisy ras/krzyżówek udostępniane przez producentów materiału hodowlanego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego