Anemometr wiatraczkowy jest przyrządem przeznaczonym do pomiaru prędkości przepływu powietrza (lub innego gazu). Zasada działania opiera się na tym, że strumień gazu napędza wirnik (wiatraczek), a układ pomiarowy przelicza jego obroty na prędkość przepływu.
W doborze przyrządu do zadania pomiarowego kluczowe są dane techniczne, w szczególności:
- zakres mierzonych prędkości przepływu,
- dopuszczalny zakres temperatur medium/otoczenia, w których urządzenie może pracować,
- ograniczenia eksploatacyjne (np. warunki montażu, odporność na zapylenie, wilgotność).
Odpowiedź "prędkości przepływu powietrza o temperaturze 35 °C" jest właściwa, ponieważ wskazuje wielkość mierzoną (prędkość przepływu), a temperatura 35 °C stanowi warunek pracy, który – według danych technicznych w tabeli – jest dopuszczalny dla danego anemometru.
Odpowiedzi zawierające "temperaturę powietrza…" są błędne z przyczyny merytorycznej: anemometr nie jest termometrem. Nawet jeśli w procesie ważna jest temperatura, do jej pomiaru stosuje się czujniki temperatury (np. termopary, czujniki rezystancyjne), a nie anemometr.
Odpowiedź "prędkości przepływu powietrza o temperaturze 55 °C" jest nieprawidłowa, bo przyrząd można zastosować tylko w granicach dopuszczalnej temperatury pracy podanej w danych technicznych; 55 °C wykracza poza te warunki (zgodnie z informacją z tabeli).
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać o schemacie: najpierw identyfikuję, co mierzy przyrząd (prędkość/ciśnienie/temperaturę), a dopiero potem sprawdzam, czy warunki procesu (np. temperatura, zakres prędkości) mieszczą się w parametrach dopuszczalnych z karty katalogowej lub DTR.
