Wynik w maszynogodzinach (m-g) otrzymuje się przez przeliczenie nakładów jednostkowych z tabeli na rzeczywisty zakres robót.
Krok 1: obmiar robót
Podłoże pod nawierzchnię drogi o długości 200 m i szerokości 5 m ma powierzchnię: 200 × 5 = 1000 m². W praktyce obmiar musi odpowiadać temu, do czego odnosi się tabela (najczęściej m² lub określony ich wielokrotność).
Krok 2: odczyt właściwego wiersza tabeli
Z tabeli należy wybrać pozycję dotyczącą: mechanicznego wyprofilowania i zagęszczenia podłoża, dla gruntu kategorii II, i odczytać osobno nakład dla spycharki gąsienicowej oraz dla walca wibracyjnego.
Krok 3: przeliczenie nakładów jednostkowych
Odczytane wartości (na jednostkę obmiaru z tabeli) mnoży się przez liczbę takich jednostek wynikającą z 1000 m². Po wykonaniu tego przeliczenia otrzymuje się czasy pracy sprzętu: spycharka gąsienicowa – 3,9 m-g oraz walec wibracyjny – 4,3 m-g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z inną wartością dla walca (np. 3,5 m-g) odpowiadają innemu odczytowi z tabeli lub błędnemu przeliczeniu/skali obmiaru. Typowy błąd to użycie nakładu z innej kategorii gruntu albo z innej pozycji (np. dla innego rodzaju zagęszczania).
- Warianty z inną wartością dla spycharki (np. 4,9 m-g) wskazują na pomylenie wiersza tabeli, nieuwzględnienie jednostki odniesienia albo przyjęcie innego obmiaru niż powierzchnia jezdni.
- Odpowiedź, w której oba wyniki są "przesunięte", sugeruje łańcuch błędów: zły obmiar (np. długość zamiast powierzchni) oraz błędny odczyt z tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, do jakiej jednostki odnosi się tabela (m², 100 m², 1000 m²). Dopiero potem wykonuj mnożenie — to najczęstsze źródło pomyłek w zadaniach na nakłady m-g.
