Pomiar rezystancji uzwojeń stojana w silniku trójfazowym jest prostą metodą oceny symetrii faz i wstępnego wykrywania uszkodzeń uzwojeń. Dla sprawnego silnika wartości rezystancji poszczególnych uzwojeń fazowych (U1–U2, V1–V2, W1–W2) powinny być do siebie bardzo zbliżone, ponieważ każda faza ma porównywalną liczbę zwojów i podobne warunki chłodzenia oraz przekrój przewodu.
Zwarcie międzyzwojowe (lub zwarcie części uzwojenia) powoduje, że efektywna liczba czynnych zwojów w danej fazie maleje. W praktyce oznacza to, że mierzona rezystancja tej fazy staje się wyraźnie niższa od rezystancji pozostałych uzwojeń. Dlatego, analizując tabelę wyników, kluczowe jest porównanie trzech wartości i znalezienie tej, która odstaje w dół.
Odpowiedź "w uzwojeniu V1 - V2" jest poprawna, ponieważ to właśnie to uzwojenie (zgodnie z wynikami podanymi w tabeli w zadaniu) wykazuje cechę typową dla zwarcia: istotne zaniżenie rezystancji względem pozostałych faz.
- Odpowiedź "w uzwojeniu U1 - U2" jest nieprawidłowa, gdyż nie wskazuje uzwojenia, którego rezystancja najbardziej sugeruje zwarcie według przedstawionych pomiarów.
- Odpowiedź "w uzwojeniach U1 - U2 i W1 - W2" jest typowym błędem wynikającym z nadinterpretacji: jednoczesne zwarcia w dwóch fazach są możliwe, ale powinny mieć potwierdzenie w dwóch niezależnie zaniżonych wynikach.
- Odpowiedź "w uzwojeniach V1 - V2 i W1 - W2" również wymagałaby dwóch wyraźnie zaniżonych wartości; jeśli tabela wskazuje jedną fazę odstającą, wybór dwóch uzwojeń jest nieuzasadniony.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach nie szuka się "idealnej" liczby, tylko asymetrii. Zawsze porównaj trzy fazy między sobą, pamiętając też, że na rezystancję wpływa temperatura uzwojeń i jakość połączeń pomiarowych.
