W tym zadaniu ograniczeniem jest objętość, a nie masa. Oznacza to, że nawet jeśli ładunek "zmieści się wagowo", to może zabraknąć kubatury w przestrzeni ładunkowej. Dlatego postępuje się w trzech krokach.
1) Objętość jednego środka transportu
Przestrzeń ładunkowa ma wymiary 3,60 × 1,70 × 1,10 m, więc jej objętość oblicza się jak dla prostopadłościanu: V = a·b·c. Ten wynik (w m³) mówi, ile maksymalnie objętości ładunku można załadować do jednego środka transportu.
2) Objętość 24 ton żyta
Ponieważ żyto jest ładunkiem sypkim, do przeliczenia masy na objętość używa się proporcji masa–objętość (masy objętościowej) podanej w załączonej tabeli. Na tej podstawie wyznacza się, jaką całkowitą objętość zajmuje 24 t żyta (w m³).
3) Minimalna liczba środków transportu
Dzieli się objętość ładunku przez objętość jednego środka transportu. Kluczowa zasada w spedycji: jeśli wynik nie jest liczbą całkowitą, należy go zaokrąglić w górę, bo nie można zamówić "ułamka" pojazdu. Z danych tabelarycznych wynika, że 24 t żyta przekracza pojemność 5 takich przestrzeni ładunkowych, więc minimalnie potrzebnych jest 6 środków transportu.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wariant "4 środki transportu" zwykle wynika z pominięcia danych o objętości i mylenia ograniczenia objętościowego z masowym. Odpowiedzi "36" i "40" są typowe dla pomyłek rachunkowych (np. błędne jednostki, przeliczenie wymiarów lub nieprawidłowe użycie proporcji z tabeli) albo wielokrotnego przeszacowania przy dzieleniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "wg objętości" oraz tabela masa–objętość, zawsze licz kubaturę pojazdu i przelicz masę ładunku na m³, a dopiero potem dobieraj liczbę środków, zaokrąglając w górę.
