W terapii ukierunkowanej na usprawnienie małej motoryki celem jest poprawa precyzyjnych ruchów dłoni i palców: chwytu, manipulacji, płynności ruchu, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz kontroli siły nacisku. U 7-letniego dziecka są to umiejętności szczególnie ważne dla grafomotoryki (rysowanie, pisanie), samoobsługi (zapinanie, wiązanie, jedzenie sztućcami) i zabawy konstrukcyjnej.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "malowanie palcami, pędzelkiem, wypełnianie konturów". Są to zadania manualne wymagające celowych, drobnych ruchów, różnicowania zakresu ruchu w palcach, stabilizacji nadgarstka oraz planowania motorycznego. Dodatkowo pozwalają stopniować trudność (większe/smuklejsze narzędzia, grubsze/cieńsze kontury, tempo pracy), co jest typowe dla terapii zajęciowej.
Odpowiedź "wyjście na spacer do parku, bieganie, skakanie" jest nieprawidłowa, bo aktywizuje przede wszystkim motorykę dużą (postawę, równowagę, koordynację całego ciała). To może być ważne w MPD, ale nie odpowiada celowi postawionemu w pytaniu.
Odpowiedź "nadmuchiwanie balonów, puszczanie baniek" koncentruje się głównie na torze oddechowym, kontroli wydechu i pracy aparatu ustno-twarzowego. Dłonie są zaangażowane pomocniczo (trzymanie), ale nie jest to typowe ćwiczenie precyzji palców ukierunkowane na małą motorykę.
Odpowiedź "wyjścia do kina, teatru, filharmonii, opery" może wspierać uczestnictwo społeczne i rozwój kulturowy, jednak nie jest ćwiczeniem funkcji ręki ani koordynacji manualnej. W kontekście egzaminu kluczowe jest dopasowanie aktywności do konkretnego celu terapeutycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "mała motoryka", szukaj zadań, w których dominują dłonie i palce (rysowanie, lepienie, wycinanie, nawlekanie). Jeśli widzisz ruch całego ciała (bieg, skok) – to zwykle motoryka duża.
