Uczestnik ma niedowład kończyn górnych oraz zaburzenia odczuwania bólu. To połączenie istotnie zwiększa ryzyko urazu w czynnościach, w których występuje wysoka temperatura lub możliwość szybkiego uszkodzenia tkanek.
"Klejenie z użyciem pistoletu na gorąco" jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ:
- dysza i klej mają wysoką temperaturę, a kontakt nawet przez krótki czas może spowodować oparzenie,
- przy zaburzonym czuciu bólu uczestnik może nie zareagować w porę (brak sygnału ostrzegawczego),
- niedowład zmniejsza kontrolę nad chwytem i precyzją ruchu, co sprzyja przypadkowemu dotknięciu gorącej powierzchni lub rozlaniu kleju.
Pozostałe propozycje mogą być w terapii zajęciowej stosowane, o ile zostaną dostosowane do możliwości uczestnika (np. dobór większych narzędzi, stabilizacja materiału, przerwy, asekuracja):
- "Malowanie z użyciem farb akrylowych" zwykle nie niesie ryzyka oparzeń; wymaga głównie kontroli ruchu i organizacji stanowiska. Ryzyko dotyczy raczej zmęczenia, ubrudzenia czy kontaktu ze środkami chemicznymi, co da się ograniczać doborem nietoksycznych materiałów i ochroną skóry.
- "Modelowanie mas ceramicznych" jest aktywnością o charakterze czuciowo-ruchowym. Trudność może wynikać z siły i sprawności dłoni, ale nie ma typowego czynnika termicznego o wysokim ryzyku, jeśli nie używa się dodatkowych urządzeń grzewczych.
- "Tkanie dywanu na krośnie" bywa wymagające manualnie i organizacyjnie, jednak zagrożenia są zwykle możliwe do kontrolowania przez dobór prostszej techniki, stabilizację narzędzi i odpowiednie tempo pracy.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać zasadę: przy zaburzonym czuciu bólu szczególnie unikaj aktywności z gorącem, ostrzami i szybkim urazem mechanicznym, bo mechanizm ostrzegawczy organizmu jest osłabiony.
