W testach paskowych (grating tests) bodźcem jest wzór naprzemiennych jasnych i ciemnych pasów. Badanie często wykorzystuje preferencyjną fiksację: jeśli dziecko rozróżnia paski, zwykle kieruje wzrok na stronę z bodźcem zamiast na jednolite pole.
Wartość wyrażona w cp/cm (cycles per centimeter) opisuje częstotliwość przestrzenną, czyli ile cykli (par pasów jasny–ciemny) mieści się na 1 cm powierzchni wzoru. Z tego powodu odpowiedzi odwołujące się do jednostek kątowych nie pasują do znaczenia cp/cm: "4 stopnie" to miara kąta, a nie gęstości pasków na karcie. Podobnie "4 cykloradiany" nie jest standardowym sposobem zapisu wyniku w cp/cm.
Kluczowe jest też to, że sama liczba cp/cm nie opisuje jeszcze ostrości wzroku "w próżni": odległość obserwacji wpływa na to, jaki kąt widzenia odpowiada danej gęstości pasków. Dlatego w praktyce klinicznej interpretacja wyniku łączy wartość cp/cm z ustaloną odległością prezentacji (typową dla danego testu i procedury), aby odnieść ją do ostrości widzenia.
Odpowiedzi w formie "4 cykle z … cm" są spójne z ideą, że pacjent rozróżnia wzór o danej częstości przy określonej odległości. Rozróżnienie między dwoma odległościami wymaga znajomości konwencji danego testu (np. standardowej odległości badania i sposobu przeliczenia), dlatego na egzaminie warto pamiętać: cp/cm to opis wzoru na karcie, a "stopnie"/"radiany" dotyczą kąta widzenia.
