W teście Wortha pacjent ogląda bodźce przez filtry czerwono‑zielone. Prawidłowa fuzja daje widzenie 4 figur. Jeżeli pacjent podaje widzenie 5 figur, oznacza to, że obrazy z obu oczu nie są łączone w jeden – występuje diplopia (dwojenie), a nie supresja.
O kierunku odchylenia wnioskuje się z tego, po której stronie pacjent lokalizuje obrazy widziane przez filtr czerwony względem obrazów zielonych. Opis "trzy zielone po lewej i dwie czerwone po prawej" odpowiada dwojeniu nieskrzyżowanemu, które jest charakterystyczne dla zeza zbieżnego (esodewiacji). W praktyce klinicznej jest to ważna wskazówka sensoryczna potwierdzająca, że pacjent nie kompensuje odchylenia fuzją na danej odległości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "pionowego" – odchylenia pionowe zwykle dają dominującą separację obrazów w pionie (góra/dół), a w opisie kluczowy jest rozkład lewo/prawo.
- "skośnego" – komponent skośny wiąże się z rozdzieleniem ukośnym i często towarzyszy mu rotacja; sam opis nie wskazuje na taki wzorzec.
- "rozbieżnego z ekscesem dywergencji" – przy odchyleniu rozbieżnym typowe jest dwojenie skrzyżowane (czerwone postrzegane po przeciwnej stronie względem zielonych), a tu podano układ nieskrzyżowany.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki – (1) liczba figur (fuzja/supresja/diplopia), (2) układ barw (skrzyżowane vs nieskrzyżowane) i dopiero potem przypisz kierunek zeza.
