Opis sytuacji wskazuje, że żadna ze stron nie ustąpiła i nie podjęła próby zejścia ze swojego stanowiska. To jest charakterystyczne dla negocjacji twardych, w których dominuje podejście konfrontacyjne: nacisk na własne cele, presję i minimalizowanie ustępstw.
Odpowiedź "twardych." pasuje, ponieważ sednem tego stylu jest brak gotowości do ustępowania oraz traktowanie rozmów jako gry o wynik (wygrana–przegrana lub maksymalizacja własnej korzyści).
Pozostałe propozycje nie pasują do opisu:
- "miękkich." – styl miękki zakłada dążenie do porozumienia poprzez ustępstwa, podtrzymanie relacji i łagodzenie sporu. Skoro nie było żadnych ustępstw, nie jest to trafne.
- "opartych na mediacjach." – mediacja wymaga udziału bezstronnej strony trzeciej (mediatora), która pomaga wypracować rozwiązanie. Sam fakt sporu lub twardych stanowisk nie oznacza mediacji, jeśli nie ma mediatora.
- "opartych na kompromisie." – kompromis polega na tym, że obie strony rezygnują z części oczekiwań, aby spotkać się "pośrodku". W pytaniu wyraźnie wskazano brak ustępstw, więc kompromis nie został zastosowany.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania typu "brak ustępstw", "twarde stanowisko", "presja", zwykle prowadzi to do rozpoznania stylu twardego. Gdy pojawiają się "utrzymanie relacji", "zgoda za wszelką cenę" – częściej chodzi o styl miękki. "Mediator" to zawsze dodatkowy uczestnik procesu.
