Woltomierz mierzy różnicę potencjałów między dwoma punktami. Gdy podłączysz go równolegle do zacisków bezpiecznika, w praktyce mierzysz spadek napięcia na bezpieczniku, a nie "napięcie w obwodzie" ogólnie.
Bezpiecznik sprawny ma rezystancję bliską zeru, więc przy przepływie prądu spadek napięcia wynosi w przybliżeniu 0 V. Innymi słowy: oba zaciski bezpiecznika są prawie na tym samym potencjale.
Bezpiecznik uszkodzony (przepalony) tworzy przerwę w obwodzie (rezystancja bardzo duża). Wtedy prąd praktycznie nie płynie, a napięcie zasilania "odkłada się" na tej przerwie. Skutkiem jest odczyt zbliżony do napięcia instalacji, np. 12,4 V, co potwierdza uszkodzenie bezpiecznika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Bezpiecznik jest zwarty" – zwarcie oznaczałoby bardzo małą rezystancję i w typowym przypadku spadek napięcia na bezpieczniku byłby bliski 0 V (a nie 12,4 V). Dodatkowo zwarcie zwykle powoduje przepalenie bezpiecznika, a nie stabilny odczyt pełnego napięcia na nim.
- "Przez złącze D020 przepływa prąd znamionowy" – z samego pomiaru napięcia na bezpieczniku nie wyznacza się prądu znamionowego w złączu. Przy przerwie w bezpieczniku prąd w obwodzie jest znikomy, więc taka teza nie wynika z wyniku.
- "Blok H030 zasilany jest napięciem 12,4 V" – pomiar dotyczy różnicy potencjałów na zaciskach bezpiecznika. Gdy bezpiecznik jest przepalony, za bezpiecznikiem (po stronie odbiornika) zasilanie może być nieobecne, mimo że na samym bezpieczniku widać pełne 12,4 V.
W praktyce warsztatowej ta metoda jest szybka: 0 V na bezpieczniku sugeruje, że bezpiecznik jest ciągły, a usterki trzeba szukać dalej; około 12 V wskazuje na przerwę i konieczność wymiany bezpiecznika.
