W ocenie stanu technicznego pobocza nieutwardzonego kluczowe jest porównanie poziomu pobocza z poziomem powierzchni jezdni. W zadaniu podano, że pobocze jest zawyżone o 2 cm, czyli znajduje się wyżej niż jezdnia.
Zgodnie z przedstawioną tabelą kryteriów oceny, kategorie stanu są przypisane do jednoznacznych warunków geometrycznych:
- "Dobry" – pobocze w poziomie powierzchni jezdni,
- "Zadowalający" – pobocze zaniżone do 5 cm,
- "Niezadowalający" – pobocze zaniżone od 5 do 15 cm,
- "Zły" – pobocze zawyżone oraz pobocze zaniżone powyżej 15 cm.
Skoro wynik pomiaru wskazuje na zawyżenie, należy zastosować dokładnie tę pozycję tabeli, w której kryterium brzmi "Zawyżone". To kryterium prowadzi do oceny "Zły". W tym ujęciu nie ma znaczenia, czy zawyżenie wynosi 2 cm czy inną wartość – liczy się fakt, że pobocze jest wyżej od jezdni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Odpowiedzi "Dobry", "Zadowalający" i "Niezadowalający" dotyczą wyłącznie sytuacji, gdy pobocze jest w poziomie jezdni albo jest zaniżone (niżej niż jezdnia) w określonych przedziałach. Nie pasują więc do warunku "zawyżone".
Praktycznie zawyżone pobocze jest oceniane surowo, ponieważ może pogarszać bezpieczeństwo: zjazd koła z jezdni na wyższe pobocze sprzyja utracie stabilności toru jazdy i gwałtownym manewrom powrotnym na jezdnię. Dlatego w systemach oceny utrzymaniowej takie zjawisko klasyfikuje się jako stan wymagający pilnej reakcji.
