W opisanej sytuacji pracownik ochrony dokonuje ujęcia osoby, która stawia opór (odpycha i próbuje uderzyć). Dobór środka przymusu bezpośredniego powinien opierać się na zasadach: legalności (działanie w granicach uprawnień), konieczności (użycie tylko, gdy jest to potrzebne do osiągnięcia celu interwencji) oraz proporcjonalności (dobór środka możliwie najmniej dolegliwego, wystarczającego do opanowania sytuacji).
Odpowiedź "Siły fizycznej." jest właściwa, ponieważ siła fizyczna (np. techniki obezwładniania, chwytów transportowych, przytrzymania) pozwala przerwać atak, uniemożliwić uderzenie i bezpiecznie kontrolować osobę ujętą, a jednocześnie daje możliwość stopniowania nacisku i natychmiastowego przerwania działania, gdy opór ustaje. W praktyce jest to zwykle pierwszy wybór, gdy zagrożenie jest ograniczone i możliwe do opanowania bez narzędzi.
Odpowiedzi nieprawidłowe wskazują środki o większej dolegliwości lub ryzyku zdrowotnym:
- "Paralizatora." – oddziaływanie energią elektryczną wiąże się z podwyższonym ryzykiem medycznym; w przypadku osoby w szczególnej sytuacji (tu: widoczna ciąża) decyzja o użyciu takiego środka wymaga wyjątkowo ostrożnej oceny i w wielu procedurach jest traktowana jako niedopuszczalna lub skrajnie ograniczona.
- "Pałki wielofunkcyjnej." – pałka jest środkiem uderzeniowym; ryzyko urazów (także pośrednio dla płodu przy upadku lub urazie brzucha) jest istotnie większe niż przy technikach siłowych. To typowy przykład środka, po który sięga się dopiero, gdy siła fizyczna nie wystarcza i istnieje poważniejsze zagrożenie.
- "Ręcznego miotacza gazu." – środki drażniące mogą powodować silne reakcje organizmu (duszność, panikę, upadek), a więc zwiększać ryzyko powikłań i urazów. Z tego powodu nie są traktowane jako "najbezpieczniejsza" opcja wobec osoby ciężarnej, jeśli możliwe jest skuteczne użycie siły fizycznej.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać praktyczną regułę: najpierw środki najmniej dolegliwe i o największej kontroli nad skutkiem, a narzędzia o wyższym ryzyku dopiero przy realnej konieczności i adekwatnym zagrożeniu. W opisie zadania agresja jest ograniczona do przepychania i próby uderzenia, więc typowo wystarczające są techniki siłowe.
