Wymioty są sytuacją, w której opiekun medyczny powinien działać przede wszystkim doraźnie i bezpiecznie. Najważniejsze cele to: umożliwienie pacjentce swobodnego zwymiotowania, ograniczenie zabrudzeń otoczenia oraz zmniejszenie ryzyka zachłyśnięcia (aspiracji) i dyskomfortu.
Dlatego odpowiedź "podać miskę nerkowatą i wodę do płukania jamy ustnej" jest właściwa: miska nerkowata pozwala zebrać wymiociny w sposób higieniczny, a woda do płukania pomaga usunąć kwaśną treść z jamy ustnej, poprawia smak w ustach i samopoczucie pacjentki. Jest to typowe, proste działanie opiekuńcze, które nie wymaga ordynacji lekarskiej i odpowiada priorytetom w tej chwili.
Dlaczego pozostałe propozycje są niewłaściwe?
- "wypłukać jamę ustną pacjentki rozpuszczoną Nystatyną" – jest to lek przeciwgrzybiczy, stosowany przy konkretnych wskazaniach (np. kandydoza). W kontekście wymiotów nie jest to standardowe działanie doraźne i nie powinno zastępować podstawowych czynności (zabezpieczenie pacjentki, higiena po wymiotach).
- "wypłukać jamę ustną pacjentki wodą z solą kuchenną" – roztwór soli bywa kojarzony z płukankami, ale przy wymiotach nie jest konieczny ani priorytetowy; może dodatkowo nasilać nieprzyjemne odczucia, a w sytuacji ostrej najprostsza i bezpieczna jest woda do przepłukania jamy ustnej.
- "podać miskę nerkowatą i zlecone przez lekarza leki" – podczas aktywnych wymiotów podawanie doustnych leków jest zwykle niekorzystne: pacjentka może je zwymiotować, a przede wszystkim rośnie ryzyko zakrztuszenia i aspiracji. Najpierw stabilizuje się sytuację i dba o bezpieczeństwo, a leki podaje się zgodnie z zaleceniem w odpowiednim momencie i formie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się leki, a pytanie dotyczy nagłego objawu (wymioty), często poprawna jest opcja skupiona na zabezpieczeniu, higienie i komforcie, a nie na "leczeniu" w trakcie epizodu.
