W akumulatorze kwasowo-ołowiowym gęstość elektrolitu (roztworu kwasu siarkowego) jest silnie związana ze stanem naładowania. Dlatego pomiar areometrem jest klasyczną metodą warsztatowej oceny akumulatorów, szczególnie tych z ciekłym elektrolitem.
Wskazanie "Akumulator IV – gęstość elektrolitu 1,10 g/cm3" jest interpretowane jako stan skrajnie niekorzystny: tak niska gęstość zwykle oznacza bardzo głębokie rozładowanie, możliwe zasiarczenie płyt i spadek zdolności do magazynowania energii. W praktyce serwisowej taki wynik jest sygnałem, że akumulator może nie nadawać się do dalszej eksploatacji (zwłaszcza jeśli po prawidłowym doładowaniu gęstość nie wraca do typowych wartości lub jest nierówna między celami).
Pozostałe odpowiedzi są mniej "alarmowe":
- "Akumulator I – gęstość elektrolitu 1,28 g/cm3" wskazuje na akumulator dobrze naładowany; sama gęstość nie sugeruje uszkodzenia.
- "Akumulator II – gęstość elektrolitu 1,20 g/cm3" i "Akumulator III – gęstość elektrolitu 1,18 g/cm3" odpowiadają akumulatorom bardziej rozładowanym, ale taki stan może wynikać z eksploatacji i braku doładowania, a niekoniecznie z trwałego uszkodzenia.
Istotna uwaga egzaminacyjna: gęstość elektrolitu zależy od temperatury i w wielu materiałach odnosi się do temperatury wzorcowej, więc w praktyce często stosuje się korektę temperaturową. Na egzaminie należy jednak trzymać się danych z zadania i wnioskować porównawczo: wartość 1,10 g/cm3 jest najbardziej skrajna i to ona uzasadnia wybór akumulatora jako uszkodzonego.