W metodzie opadu stożka (stożek Abramsa) nie klasyfikuje się konsystencji na podstawie samej wysokości "zdeformowanego stożka", tylko na podstawie opadu, czyli różnicy między wysokością formy a wysokością mieszanki po zdjęciu formy.
W danych z zadania wysokość formy wynosi 30 cm, a wysokość mieszanki po ściągnięciu formy 24 cm. Zatem:
opad = 30 cm − 24 cm = 6 cm
Jednostki w tabeli są podane w milimetrach, więc przeliczamy 6 cm na mm:
6 cm = 60 mm
Następnie porównujemy uzyskany opad z przedziałami klas konsystencji:
- S1 odpowiada opadowi 10–40 mm, więc 60 mm jest za duże.
- S2 odpowiada opadowi 50–90 mm, a 60 mm mieści się w tym zakresie.
- S3 odpowiada opadowi 100–150 mm, więc 60 mm jest za małe.
- S4 odpowiada opadowi 160–210 mm, więc 60 mm jest zdecydowanie za małe.
Dlatego poprawna klasyfikacja to S2.
Typowe pułapki na egzaminie to: (1) odczytanie 24 cm jako "wyniku" bez odejmowania, (2) porównanie wartości w cm do tabeli w mm, (3) założenie, że "im większa liczba, tym wyższa klasa", bez sprawdzenia zakresów. W praktyce budowlanej poprawne wyznaczenie klasy konsystencji pomaga ocenić urabialność betonu i zaplanować sposób układania oraz zagęszczania bez niedopuszczalnego dolewania wody.
