KWALIFIKACJA HAN1 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 14.
W wyniku inwentaryzacji stwierdzono zawiniony niedobór towarów o wartości 1 230 zł. Na podstawie fragmentu umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej, ustal jaką kwotą zostanie obciążona pani Joanna Nowacka.
Ilustracja przedstawia fragment umowy dotyczący wspólnej odpowiedzialności materialnej pracowników za powstały niedobór
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z fragmentu umowy wynika, że niedobór jest dzielony równo między 5 osób objętych wspólną odpowiedzialnością materialną.
Dlatego kwotę 1 230 zł dzieli się przez 5: 1 230 ÷ 5 = 246 zł. Tą kwotą zostanie obciążona pani Joanna Nowacka.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu kluczowe są dwie informacje: wartość zawinionego niedoboru (1 230 zł) oraz zasada podziału odpowiedzialności wynikająca z fragmentu umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej. Tego typu umowa określa, kto odpowiada za powierzone mienie i w jaki sposób rozlicza się niedobór (np. po równo albo według innego klucza).

W tym przypadku z fragmentu umowy wynika, że niedobór rozlicza się po równo między 5 osób. Oznacza to, że każda osoba ponosi taką samą część niedoboru, więc wykonujemy proste dzielenie:

1 230 zł ÷ 5 = 246 zł

Dlatego poprawna jest odpowiedź "246 zł".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "123 zł" oznaczałoby podział na 10 równych części (1 230 ÷ 10), a to nie wynika z przedstawionej zasady z umowy.
  • "369 zł" odpowiadałoby podziałowi na około 3,33 osoby (co jest nielogiczne) albo innemu kluczowi, którego tu nie wskazano; nie spełnia warunku równego podziału na 5 osób.
  • "492 zł" odpowiadałoby podziałowi na 2,5 części (1 230 ÷ 2,5) lub – w praktyce – innemu mechanizmowi rozliczeń, a nie równemu podziałowi na 5 osób.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze zrób kontrolę: 246 zł × 5 = 1 230 zł. Jeśli kontrola się zgadza, wynik jest spójny z danymi i zasadą podziału.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zawiniony niedobór to brak towaru, którego nie da się wyjaśnić naturalnymi ubytkami lub błędami ewidencji, a okoliczności wskazują na winę osoby/osób odpowiedzialnych za mienie. W praktyce oznacza konieczność rozliczenia braków i ustalenia, kto i w jakiej części pokrywa wartość niedoboru.
Taka umowa wskazuje grupę pracowników, którzy wspólnie odpowiadają za powierzone mienie (np. towar w magazynie lub na sali sprzedaży) oraz zasady rozliczania szkód. Przy niedoborze ustala się, czy dzieli się go po równo, czy według innego klucza wynikającego z umowy.
Najpierw odczytaj z umowy sposób podziału (np. po równo) i liczbę osób objętych odpowiedzialnością. Jeśli podział jest równy, dzielisz wartość niedoboru przez liczbę osób. Na końcu warto sprawdzić wynik mnożeniem: udział × liczba osób powinien dać łączny niedobór.
Bo z fragmentu umowy (stanowiącego podstawę do obliczeń) wynika, że wspólną odpowiedzialność ponosi 5 osób i że rozliczenie odbywa się po równo. Wtedy każda osoba ma taki sam udział w niedoborze, więc właściwym działaniem jest proste dzielenie kwoty niedoboru przez liczbę osób.
To ryzykowne. Same odpowiedzi mogą pasować do różnych podziałów (np. 1 230 ÷ 5 albo 1 230 ÷ 10). Poprawny wybór powinien wynikać z warunku z umowy: ilu pracowników obejmuje odpowiedzialność i jaka jest zasada podziału. Bez tego łatwo o błąd wynikający z dopasowywania liczby.
Najważniejsze są: liczba osób objętych wspólną odpowiedzialnością oraz zasada rozliczenia (np. po równo, proporcjonalnie, z wyłączeniami). Dodatkowo znaczenie może mieć informacja, czy umowa obejmuje cały zespół, czy tylko konkretną zmianę lub określony magazyn.
Po policzeniu udziału jednej osoby wykonaj kontrolę: pomnóż udział przez liczbę osób rozliczanych według umowy. Wynik powinien dać łączną wartość niedoboru. Jeśli suma nie pasuje, najczęstsze przyczyny to zła liczba osób, zła zasada podziału albo błąd w dzieleniu.
Nie zawsze podział jest równy. Zależy to od ustaleń w umowie i okoliczności (np. różny zakres odpowiedzialności, różne stanowiska, różny dostęp do mienia). Na egzaminie zawsze trzeba przyjąć dokładnie taki sposób podziału, jaki wynika z podanego fragmentu dokumentu.
Najczęstsze pomyłki to: dzielenie przez niewłaściwą liczbę osób, ignorowanie zapisu umowy i "zgadywanie" po odpowiedziach, mylenie niedoboru zawinionego z naturalnymi ubytkami oraz brak kontroli wyniku. Pomaga uważne czytanie i szybka weryfikacja mnożeniem.
Ćwicz zadania z rozliczania niedoborów i nadwyżek: dzielenie, sumowanie, kontrolę wyniku. Przeglądaj przykładowe dokumenty (arkusz spisu z natury, protokół różnic) i zwracaj uwagę, jakie informacje są kluczowe do obliczeń. Na egzaminie czytaj uważnie załączone fragmenty umów i protokołów.
info

Statystycznie 54% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i materiały szkolne z zakresu gospodarki magazynowej i inwentaryzacji w handlu
  • Przykładowe arkusze spisu z natury i protokoły rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych
  • Zadania rachunkowe dotyczące rozliczeń niedoborów i nadwyżek w przedsiębiorstwie handlowym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego