W przesiewaniu granice klas ziarnowych wyznaczają wymiary oczek sit. Jeśli nadawa ma uziarnienie 0–100 mm, a przesiewacz ma dwa pokłady o oczkach 20 mm i 40 mm, to układ ten wykonuje rozdział na trzy strumienie (dla dwóch pokładów: liczba produktów = 2 + 1).
Interpretacja jest następująca:
- 0–20 mm – to przesiew dolnego sita, czyli ziarna mniejsze od 20 mm. Ponieważ nadawa zaczyna się od 0 mm, dolna granica tej frakcji wynosi 0 mm.
- 20–40 mm – to frakcja pośrednia: ziarna, które nie przejdą przez sito 20 mm (są większe lub równe 20 mm), ale przejdą przez sito 40 mm (są mniejsze od 40 mm). Dlatego jej granice to 20 i 40 mm.
- 40–100 mm – to nadziarno górnego sita (ziarna większe od 40 mm), ograniczone od góry maksymalnym uziarnieniem nadawy, czyli 100 mm.
Dlatego poprawny zestaw klas to "0–20, 20–40, 40–100 mm".
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie tworzą rozłącznych przedziałów wynikających z kolejnych sit. Warianty typu "0–20, 0–40, 0–100 mm" opisują zakresy nakładające się na siebie, a nie produkty przesiewania. Odpowiedzi z przedziałami do 200 mm są sprzeczne z danymi, bo nadawa kończy się na 100 mm, więc takie frakcje nie mogą powstać w tym zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wypisz po kolei granice: 0, potem oczka sit (tu: 20 i 40), a na końcu maksimum nadawy (tu: 100). Z tych wartości budujesz kolejne, niepokrywające się przedziały.
