W analizie grawimetrycznej często waży się osad o znanym składzie, a następnie przelicza jego masę na masę (lub zawartość) oznaczanego pierwiastka. Tutaj zważono 0,2451 g tlenku żelaza(III), Fe2O3, a pytanie dotyczy tego, ile gramów Fe odpowiada tej masie związku.
1) Obliczenie masy molowej Fe2O3
Fe2O3 zawiera 2 atomy żelaza i 3 atomy tlenu, więc:
M(Fe2O3)=2·M(Fe)+3·M(O).
Przy typowych masach atomowych (Fe ok. 55,845 g/mol, O ok. 16,00 g/mol):
M(Fe2O3)≈2·55,845+3·16,00≈159,69 g/mol.
2) Udział masowy żelaza w Fe2O3
Masa żelaza w 1 molu Fe2O3 to 2·M(Fe)≈111,69 g. Udział masowy Fe wynosi więc:
w(Fe)=111,69 / 159,69 ≈ 0,699.
3) Przeliczenie masy osadu na masę Fe
m(Fe)=w(Fe)·m(Fe2O3)≈0,699·0,2451 g≈0,1714 g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "0,1905 g" jest zbyt duże: odpowiadałoby zawartości Fe rzędu ~78% w Fe2O3, co jest niemożliwe, bo tlen wnosi istotną część masy związku.
- "0,0857 g" jest zbyt małe: zwykle wynika z pomyłki w liczbie atomów Fe (np. przyjęcie 1 Fe zamiast 2) albo z błędnego podstawienia mas w ułamku.
- "0,0491 g" jest zdecydowanie za małe: typowo efekt pomylenia proporcji (odwrócenie ułamka) lub potraktowania ułamka masowego jak wartości procentowej bez poprawnego przeliczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zacznij od policzenia masy molowej całego związku i dopiero potem wyznacz ułamek masowy składnika. To minimalizuje pomyłki w stechiometrii.