KWALIFIKACJA CHM4 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 19.
W wyniku oznaczenia wagowego otrzymano 0,2451 g tlenku żelaza(III). Ile gramów żelaza zawierała analizowana próbka?
Ilustracja przedstawia fragment tekstu zawierający masy molowe pierwiastków chemicznych: żelaza (Fe) i tlenu (O).
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fe2O3 zawiera 2 atomy Fe. Oblicz masę molową: M(Fe2O3)=2·M(Fe)+3·M(O), a następnie udział masowy Fe: w=2·M(Fe)/M(Fe2O3). Masa żelaza w próbce to m(Fe)=w·0,2451 g ≈ 0,1714 g. Pozostałe wartości wynikają z błędnego stosunku mas lub liczby atomów.

Pełne wyjaśnienie:

W analizie grawimetrycznej często waży się osad o znanym składzie, a następnie przelicza jego masę na masę (lub zawartość) oznaczanego pierwiastka. Tutaj zważono 0,2451 g tlenku żelaza(III), Fe2O3, a pytanie dotyczy tego, ile gramów Fe odpowiada tej masie związku.

1) Obliczenie masy molowej Fe2O3
Fe2O3 zawiera 2 atomy żelaza i 3 atomy tlenu, więc:
M(Fe2O3)=2·M(Fe)+3·M(O).
Przy typowych masach atomowych (Fe ok. 55,845 g/mol, O ok. 16,00 g/mol):
M(Fe2O3)≈2·55,845+3·16,00≈159,69 g/mol.

2) Udział masowy żelaza w Fe2O3
Masa żelaza w 1 molu Fe2O3 to 2·M(Fe)≈111,69 g. Udział masowy Fe wynosi więc:
w(Fe)=111,69 / 159,69 ≈ 0,699.

3) Przeliczenie masy osadu na masę Fe
m(Fe)=w(Fe)·m(Fe2O3)≈0,699·0,2451 g≈0,1714 g.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "0,1905 g" jest zbyt duże: odpowiadałoby zawartości Fe rzędu ~78% w Fe2O3, co jest niemożliwe, bo tlen wnosi istotną część masy związku.
  • "0,0857 g" jest zbyt małe: zwykle wynika z pomyłki w liczbie atomów Fe (np. przyjęcie 1 Fe zamiast 2) albo z błędnego podstawienia mas w ułamku.
  • "0,0491 g" jest zdecydowanie za małe: typowo efekt pomylenia proporcji (odwrócenie ułamka) lub potraktowania ułamka masowego jak wartości procentowej bez poprawnego przeliczenia.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zacznij od policzenia masy molowej całego związku i dopiero potem wyznacz ułamek masowy składnika. To minimalizuje pomyłki w stechiometrii.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wyznacz udział masowy Fe w Fe2O3: w=2·M(Fe)/[2·M(Fe)+3·M(O)]. Następnie pomnóż ten ułamek przez masę osadu: m(Fe)=w·m(Fe2O3). To standardowy krok w grawimetrii, gdy waży się związek o znanym składzie.
Wzór Fe2O3 informuje, że w jednej jednostce stechiometrycznej są dwa atomy żelaza. Dlatego masa żelaza "w środku" tego związku to 2·M(Fe). Pominięcie tej dwójki daje wynik około dwukrotnie zaniżony.
Udział masowy (ułamek masowy) to część masy związku, którą stanowi dany pierwiastek. Liczy się go jako stosunek masy tego pierwiastka w 1 molu związku do masy molowej całego związku. Wynik jest liczbą z zakresu 0–1.
Najczęściej wystarczy znać przybliżenia (np. O≈16, Fe≈55,85) lub skorzystać z tablic, jeśli są dostępne na egzaminie. Kluczowe jest poprawne ułożenie proporcji i policzenie masy molowej. Różne zaokrąglenia zwykle zmieniają wynik minimalnie.
Najczęstsze to: pominięcie liczby atomów z indeksu (np. "2" przy Fe), liczenie masy molowej bez tlenu, odwrócenie ułamka w proporcji oraz zaokrąglanie pośrednich wyników zbyt wcześnie. Pomaga zapis: m(analitu)=m(osadu)·(masa analitu w 1 molu osadu)/(M osadu).
Oceń rząd wielkości: Fe2O3 ma dużo tlenu, ale żelazo jest cięższe, więc udział Fe powinien być większy niż 50%, lecz mniejszy niż 100% (w praktyce ~70%). Zatem z 0,2451 g Fe2O3 masa Fe powinna być około 0,17 g, a nie 0,05 g ani 0,24 g.
Fe2O3 bywa formą ważoną po strąceniu odpowiedniego osadu żelaza i jego prażeniu (spaleniu/utlenieniu) do stabilnego tlenku o stałym składzie. W grawimetrii ważne jest, by forma ważona była trwała i miała jednoznaczny wzór, co umożliwia przeliczenia stechiometryczne.
W niewielkim stopniu tak. Jeśli użyjesz Fe=55,85 zamiast 55,845, zmiana wyniku będzie bardzo mała (na poziomie tysięcznych grama). Na egzaminie liczy się zwykle zgodność z przyjętymi tablicami i poprawny tok obliczeń, a nie "idealna" dokładność.
Zapisz wzór i odczytaj indeksy: Fe2O3 oznacza 2×Fe i 3×O. Następnie podstaw: M=2·M(Fe)+3·M(O). Dobrą praktyką jest dopisanie pod wzorem "2 Fe, 3 O" przed obliczeniem. To ogranicza typowe przeoczenia indeksów.
Ćwicz schemat: (1) masa molowa związku, (2) masa "szukanego składnika" w 1 molu związku, (3) ułamek masowy, (4) przemnożenie przez masę próbki/osadu. Rozwiązuj różne przykłady z tlenkami, siarczanami i chlorkami, bo mechanizm jest identyczny.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Fe2O3 zawiera 2 atomy Fe. Oblicz masę molową: M(Fe2O3)=2·M(Fe)+3·M(O), a następnie udział masowy Fe: w=2·M(Fe)/M(Fe2O3)."

Źródła:

  • IUPAC Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights (CIAAW): Standard Atomic Weights (online tabela mas atomowych) – https://ciaaw.org/atomic-weights.htm – dostęp 2026-03-02
  • NIST: Atomic weights and isotopic compositions (referencyjne dane o masach atomowych) – https://physics.nist.gov/cgi-bin/Compositions/stand_alone.pl – dostęp 2026-03-02
  • Skoog, West, Holler, Crouch, "Fundamentals of Analytical Chemistry" (działy: gravimetric analysis, stoichiometry), wydanie zależne od publikacji – ogólne zasady przeliczeń stechiometrycznych

Materiały:

  • Podręcznik do chemii analitycznej ilościowej (dział: analiza grawimetryczna)
  • Tablice chemiczne: masy atomowe i molowe, stechiometria
  • Zestawy zadań z obliczeń stechiometrycznych dla technika analityka

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego