Reflektogram z OTDR pokazuje zmiany poziomu sygnału w funkcji odległości. Kluczowe jest rozróżnienie dwóch typów zdarzeń:
- refleksyjnych – powodują wyraźne odbicie (pik) na wykresie,
- nierefleksyjnych – powodują głównie skok/załamanie poziomu (stratę wtrąceniową) bez dużego piku.
Odpowiedź "odbicie Fresnela" opisuje typowe zdarzenie refleksyjne. Powstaje ono na granicy ośrodków o różnych współczynnikach załamania, np. na złączu o słabym dopasowaniu, niepoprawnie zakończonym łączu lub na końcu włókna. W OTDR zwykle objawia się jako wysoki, wąski pik (silne odbicie) w miejscu zdarzenia.
Odpowiedź "zjawisko ducha" jest błędna, bo duch (ghost) to artefakt pomiarowy OTDR. Może wyglądać jak pozorne zdarzenie na pewnej odległości, ale nie odpowiada realnemu elementowi toru; wynika m.in. z wielokrotnych odbić w obecności silnych refleksów.
Odpowiedź "złącze spawane" jest błędna, ponieważ dobry spaw jest zdarzeniem głównie nierefleksyjnym: powoduje niewielką stratę (mały skok w dół), a nie silne odbicie. Duży pik wskazywałby raczej na złącze rozłączne/nieprawidłowości niż na prawidłowy spaw.
Odpowiedź "strefę martwą" także jest błędna. Strefa martwa to obszar za silnym zdarzeniem refleksyjnym, w którym OTDR nie potrafi rozróżnić kolejnych zdarzeń z powodu nasycenia detektora i czasu powrotu do pracy liniowej. To ograniczenie metrologiczne, a nie "element" toru. W praktyce podczas analizy reflektogramu warto zawsze sprawdzić, czy interesujące zdarzenie nie leży w strefie martwej, bo wtedy jego parametry mogą być niewiarygodne.
